Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2022/13730 E. , 2024/3416 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1117 E., 2021/1064 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesinc
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2022/13730 E. , 2024/3416 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1117 E., 2021/1064 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2016 tarihli ve 2016/98 Esas, 2016/455 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2017/1117 Esas, 2021/1064 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri özetle; suçun kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına ve atılı suçun sabit olmadığına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Dosya içeriğine göre sanık ...'nin, diğer sanık ...'un oğlu olduğu, sanık ...'un kızı ile mağdurun oğlunun ise evli oldukları ve evlilikten kaynaklı sorunlar nedeniyle mağdur ve sanıklar arasında husumet bulunduğu, olay günü mağdur büyükbaş hayvanını götürdüğü sırada sanıkların mağdurun karşısında çıkarak onu öldüreceklerini söyledikleri ve ellerinde bulunan silahlarla mağdura ateş etmeye başladıkları, olay yerinden kaçmaya çalışan mağdura arkasından da ateş etmeye devam ettikleri, açılan ateş sonucu mağdurun bacak ve baş bölgesinden yaralandığı, anlaşılmıştır. 2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayda kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında sanığın kastının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hüküm tarihinden sonra 20.05.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkeme tarafından araştırılmasında ve sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun’un 64. maddesinin 1. fıkrası uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2017/1117 Esas, 2021/1064 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2017/1117 Esas, 2021/1064 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.