Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/3670 E. , 2024/4898 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2670 E., 2022/1918 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/3670 E. , 2024/4898 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2670 E., 2022/1918 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık müdafii tarafından hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Cumhuriyet savcısı tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, temyiz incelemesinin Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/226 Esas, 2019/400 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/1-d-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2019/2670 Esas, 2022/1986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca hesap hatasına ilişkin eleştiri yapılarak esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suçu taksirle işlediğine, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Mağdur ... ile sanık ...'in aynı iş yerinde çalıştıkları, olay tarihinden önce aralarında iş nedeniyle tartışma yaşadıkları, bu tartışma sırasında birbirlerine hakaret, tehdit veya haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir şey söylemedikleri, ancak yakın arkadaş olmaları nedeniyle birbirlerine kırgın oldukları, olay günü sanık ve mağdurun iş yerine geldikleri, sanık ...'in, tanık İhsan'ın yanındayken mağdur ...'ın sanık ve tanığın bulunduğu yere gittiği, sanık ile konuşmak istediğini belirtip sanığı dışarı çağırdığı, ancak sanığın mağdur ile dışarı çıkmak istemediği ve bu talebi reddettiği, bunun üzerine taraflar arasında tekrar tartışma çıktığı, tartışmanın devamında sanığın üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabancayı mağdur ...'a doğrultarak ateş ettiği, yakın atış mesafesinden yapılan bu ateş neticesinde mağdurun mide, bağırsak ve karaciğer yaralanmalarına yol açan yaralanmasının hayati tehlike geçirmesine neden olduğu anlaşılan olayda, Sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, isabet yeri, mağdurda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı ve kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanığın aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından ceza miktarı açısından kazanılmış hakkı korunarak 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu kasten yaralama suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelen temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2019/2670 Esas, 2022/1986 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe istinaf bulunmadığından ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca takdiren Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/07/2024 tarihinde karar verildi.