Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4485 E. , 2024/33 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi 1412 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 310 uncu maddesi uyarınca temyiz süresinin bir hafta olarak belirtilmiş olması karşısında; sanık müdafiinin temyiz talebi süresinde değil ise de; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda temyiz
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4485 E. , 2024/33 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi 1412 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 310 uncu maddesi uyarınca temyiz süresinin bir hafta olarak belirtilmiş olması karşısında; sanık müdafiinin temyiz talebi süresinde değil ise de; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmiş olması karşısında, sanık müdafiinin temyiz süresi açısından yanıltılmış olması nedeniyle temyizin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/339 Esas, 2015/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İlk derece Mahkemesince verilen kararın sanık, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz etmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.10.2018 tarihli ve 2018/2456 Esas, 2018/3806 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle hükmün bozulmasına kararı verilmiştir. 3. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/492 Esas, 2019/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. İlk derece Mahkemesince verilen kararın sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2019/4046 Esas, 2020/631 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. 5. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin Onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2020/2883 Esas, 2021/389 Karar sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesini müteakip; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.04.2022 tarihli ve 2021/1-63 Esas, 2022/249 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli onama kararının kaldırılması ile ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/492 Esas, 2019/142 Karar sayılı hükmünün sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 30/2. maddesi gereğince kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. 6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/393 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, delil değerlendirmesine, sanığın hedef gözetmediğine, silahla tehdit amacıyla hareket ettiğine, olası kasta, takdiri indirime ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ...'in şiddetli geçimsizlik yaşadığı resmi nikahlı eşi ...'den 2000 yılında ayrılarak boşanmak istediği ancak eşinin istememesi nedeniyle boşanamadığı, bu süreçte ... isimli kadınla tanıştığı, sanığın resmi nikahlı eşi ve çocuklarından ayrılarak ... isimli kadınla birlikte yaşamaya başladığı, ...'dan ayrılarak ... ili ... ilçesine yerleştiği, 2003 yılında birlikte yaşadığı ...'den bir kız çocuğunun dünyaya geldiği, bu arada sanığın resmi nikahlı eşi ve çocukları ile sorunlar yaşadığı, bu sorunlar sebebiyle sanığın oğlu olan ... ...'ın 06.09.2015 tarihinde sanığın birlikte yaşadığı ...'ü av tüfeği ile ateş ederek öldürdüğü, sanığın bu olaydan resmi nikahlı eşi ve çocuklarını sorumlu gördüğü, tarafların birbirlerini tehdit ettikleri, bunun üzerine sanığın av tüfeği temin ettiği, olay günü alkol aldıktan sonra alkollü şekilde kendisine ait 33 K.. 3. plaka sayılı aracıyla eşi ve çocuklarının kaldığı evin bulunduğu sokağa geldiği, eşinin ve çocuklarının ikamet ettiğini düşündüğü evin önünde durup dört-beş metre mesafeden av tüfeği ile eve doğru 5 kez ateş ettiği ve olay yerinden aracıyla ayrılarak gittiği, sanığın hataya düşerek ateş ettiği evde tek başına bulunan maktulün av tüfeğinden çıkan iri saçma taneleriyle yaralanmasına bağlı kot kırıklarıyla birlikte iç organ yaralanmasından gelişen kanama sonucu öldüğü şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayda olası kastın şartlarının bulunmadığı, sanığın tüfeği maktulün içerisinde bulunduğu eve doğrultarak 5 kez ateş etmiş olması, mesafenin yakınlığı ve suçta kullanılan silahın niteliği gözetildiğinde mahkemece belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/393 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.