Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4512 K.2025/2292

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2016/384 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2021/1712 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte suçların vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi ve sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur ...'un sanığı 26.11.2012 tarihinde silahla yaralaması olayı nedeniyle taraflar arasında husumet bulunduğu, olay günü mağdur ... ile katılan ...'ın belirlenemeyen bir sebeple sanığın iş yerine birlikte gittikleri, iş yeri içerisinde ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemeyen tartışma akabinde sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz 7,65 mm çaplı tabanca ile katılan ve mağdura doğru birden fazla el ateş ettiği,

katılan ...'ın sağ ve sol bacağından isabet alarak hayati fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde, mağdur ...'un ise sağ diz altından isabet alarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, mağdur ile katılanın yaralanması ve tabancasında mermi kalmaması üzerine sanığın olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık lehine uygulanmamasına karar verildiği ve sanık lehine uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Katılan ile mağdurun yara yerleri, yaşamlarını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralanmamaları ve sanığın, ani gelişen kavga ortamında özellikle katılan ile mağdurun hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak ateş ettiğine dair delil bulunmaması dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı,

kastının yaralamaya yönelik olduğu ve katılan ...'a karşı 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son maddeleri ve mağdur ...'a karşı 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere suç vasfında yanılgıya düşülmesi, kabul ve uygulamaya göre de sanığın mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülmesi nedenleriyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2021/1712 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi