KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/4702 E., 2025/2375 K.
- Karar tarihi
- 24 Mart 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/649 E., 2023/188 K
- Suç
- Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs
- Hükümler
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması. Sanık ...'ın, katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçu yönünden verilen hükmün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin "kararın temyizi kabil olmayan kesin hüküm" olduğundan bahisle verdiği 13.03.2023 tarihli temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296/1-b maddesi gereğince reddine ilişkin ek kararı hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık ...'ın, katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçu yönünden verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel
Karar Detayı
703 kelime·4 dk okuma·4 bölüm
Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan kurum vekilinin hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik olarak istinaf incelenmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu,
260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2019/170 Esas, 2020/416 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.
Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.02.2023 tarihli ve 2021/649 Esas, 2023/188 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına, üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... yönünden Suç vasfı ile sınırlı yapılan incelemede; sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği, engel hal olmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alınarak belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla katılan kurum vekilinin suç vasfına yönelen temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B.
Sanık ... yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,
mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delili bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık ...
Hakkındaki Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 02.02.2023 tarihli ve 2021/649 Esas, 2023/188 Karar sayılı kararında sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin vasfa yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...
Hakkındaki Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin 02.02.2023 tarihli ve 2021/649 Esas, 2023/188 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu