Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6050 E. , 2025/2646 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/465 E., 2023/145 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin düzeltilerek onanması Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6050 E. , 2025/2646 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/465 E., 2023/145 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin düzeltilerek onanması Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2018/383 Esas, 2020/214 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/81 Esas, 2021/422 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, lehe ve aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/10687 Esas, 2022/1149 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları yerine suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/465 Esas, 2023/145 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak işlendiğine, hesap hatası yapıldığına, sanıklara az ceza verildiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, suç vasfında hataya düşüldüğüne, sanıklar hakkında en üst hadden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından öldürme kastıyla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, katılandan sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve eylem bulunmadığından haksız tahrik indirimi uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlerden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak bir ceza tayini yerine yazılı şekilde hiç isabet olmayan durumlarda uygulanabilecek şekilde 9'ar yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Kabule göre de; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2. maddeleri uyarınca belirlenen “9'ar yıl” hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken “7'şer yıl 6'şar ay” hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak “6'şar yıl” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi eksik ceza tayini ve hesap hatası yönlerinden yerinde görüldüğünden Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/465 Esas, 2023/145 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.