Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6138 E. , 2025/334 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/844 E., 2023/916 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf ince
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6138 E. , 2025/334 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/844 E., 2023/916 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/844 Esas, 2023/916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrike ve meşru savunmaya ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ve maktulün sabit ikametgahları olmayıp dışarıda yaşadıkları ve her ikisinin de yabancı uyruklu oldukları, olaydan önce maktul ve sanığın kavga ettikleri, maktulün sanığı tokatla yaralayıp taş attığı, sanığın da yerde bulunan kaldırım taşı parçasını alarak maktulün kafasına birden çok kez vurduğu, maktulün kafatası yaralanması nedeniyle yaşamını yitirdiği, sanığın kaldırım parçası ve maktulün kişisel eşyalarını alarak çöp kutusuna attığı anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, olayda meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Dosya içerisinde bulunan 16.09.2022 tarihli adli muayene raporunda sanığın ayak tabanında yaygın abrazyon, elmacık kemiğinde şişlik ve ekimoz, kolda kızarıklık ve ağrı, başında 3 cm. şişlik olduğunun belirtildiği, sanığın aksi ispatlanamayan savunmasında maktulün kendisine tokat atıp taşla yaraladığını bildirdiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği haksız tahrik nedeniyle cezasında asgari oranda indirim yapılması gerekirken haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin haksız tahrike ilişkin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/844 Esas, 2023/916 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.