Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6151 E. , 2024/7563 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1235 E., 2022/2518 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6151 E. , 2024/7563 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1235 E., 2022/2518 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2018/2046 Esas, 2020/561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın beraatine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2020/1235 Esas, 2022/2518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii (vekalet ücreti yönünden) ile katılan ... vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkûmiyetin hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, ceza miktarına, lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinde takdir edilen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, sonuç ceza miktarı itibarıyla erteleme, seçenek yaptırımlar, hükmün açıklanması geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.11.2022 tarihli ve 2020/1235 Esas, 2022/2518 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye sayın ...'ın " sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması" yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu olan husus sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının yerinde olup olmadığı yolundadır. Sanık ve mağdur daha önceden aynı binada komşu olup aralarında süregelen araç parkı tartışmaları nedeniyle sanık ayrı bir binaya taşınmıştır. Olay günü taraflar yine araç parkı konusunda tartışmışlardır. Bu olay 23.07.2018 tarihinde gerçekleşmiş ve darp sonucunda mağdur ... hayati tehlike geçirecek şekilde ve yaşam boyu karından beslenip tekerlekli sandalyeye mahkum olacak şekilde yaralanmıştır. Sanık olay günü tartışma olduğunu ancak ...'ı darp etmediğini söylemektedir. Mağdur arkadan birinin kendisini vurduğunu dönüp baktığında bu kişiyi ...'e benzetmiş; tanık ... sanığın olay yerinde değil balkonda olduğunu söylemiş tanık ... ise ...'in kendisine sanığın ...'ı darp ettiğini anlattığını bildirmiştir. Bu beyanlar dışında sanığın eylemi gerçekleştirdiği yolunda her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli kesin delil yoktur. Şüpheli ve birbirini teyit etmeyen beyanların dikkate alınması ile mahkûmiyet kararı verilemeyeceği kabulü ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararının onanması yolunda görüş bildiren Sayın çoğunluğa katılmıyorum.