Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6985 E. , 2025/2639 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1240 E., 2023/1490 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6985 E. , 2025/2639 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1240 E., 2023/1490 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/4 Esas, 2023/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2023/1240 Esas, 2023/1490 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma taleplerini dikkate almadan karar vermesi nedeniyle savunma haklarının ihlal edildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, sanığın öncelikle beraatine karar verilmesi aksi halde lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın eylemi ile orantılı olarak üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanığın savunma hakkının ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ile mağdurun olay tarihinden yaklaşık 7 ay önce boşandıkları ve müşterek üç çocuklarının olduğu, tarafların boşandıktan sonra da görüşmelerinin devam ettiği, evlilik süreci içerisinde ve boşanma sonrasında, sanık hakkında 2009 ile 2021 yılları arasında mağdurun başvuruları neticesinde birçok önleyici tedbir kararı verildiği, olaydan önce mağdur ile sanığın çocukların velayeti hususunda tartıştıkları, bu tartışma sırasında sanığın o dönem karısı olan mağduru tokat atmak suretiyle darp ettiği, bu eylem nedeniyle mağdurun sanıktan şikayetçi olduğu, olay günü sabah saatlerinde sanığın mağdurun çalıştığı işyerinin önüne gelerek mağdurdan bu şikayetinden vezgeçmesini istediği, mağdurun bunu kabul etmemesi üzerine aralarında tartışma yaşandığı, bu tartışma esnasında mağdurun sanığa tahrik edici nitelikte sözler söylediği, sanığın mağdurun işyerinden ayrıldığı ancak aynı gün akşam 18:45 sıralarında alkol alarak tekrar mağdurun çalıştığı işyerinin önüne geldiği, iş yerinin camını tıklatarak mağduru dışarıya çağırdığı, mağdurun dışarıya çıkıp sanığın yanına geldiğinde ise sanığın elini cebine götürüp yanında getirdiği bıçağı çıkarttığı ve mağdura saldırdığı, çevredeki vatandaşların araya girmesiyle olayın son bulduğu, mağdurun sanığın eylemi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı anlaşılan olayda dosya içeriğindeki kamera görüntüleri, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurdaki yaralanmanın niteliği, engel halin olmayışı dikkate alınarak, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanığın "kasten yaralama" suçundan, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak, sonuca etkili olacak şekilde üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2023/1240 Esas, 2023/1490 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.