Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/7089 E. , 2025/2761 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1245 E., 2023/143 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yö
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/7089 E. , 2025/2761 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1245 E., 2023/143 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 Tarihli ve 2020/249 Esas, 2022/308 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında 1. Katılanlar ... ve ... ile mağdur ... 'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca üç kez 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 Tarihli ve 2021/1245 Esas, 2023/143 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın savunma hakkı kısıtlanarak eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın eyleminde meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, suç vasfının kasten yaralama olduğuna, haksız tahrik indiriminin en üst hadden yapılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın işlettiği kıraathane önünde bulunduğu sırada, katılanlar ve mağdurun içerisinde bulunduğu araçtan ateş edilmesi üzerine olay yerinden uzaklaşmakta olan araca sanığın 7-8 el ateş etmesi sonucu, katılan ...'ın yaşamsal tehlike geçirecek ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak, katılan ...'in basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, katılan ...'ın ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak, katılan ...'a yönelik eylemde üst sınıra yakın düzeyde ceza tayini yerine makul düzeyde, katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemlerde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine alt sınırdan cezalar tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, dosya kapsamında eksik inceleme ve buna bağlı sanığın savunma hakkının kısıtlanmasının söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın suçta kullandığı tabancanın öldürmeye elverişli oluşu, atış sayısı, katılanlar ve mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği, katılanların içerisinde bulunduğu aracın isabet aldığı yerler ve katılanın aracı ile hızlı şekilde uzaklaşması nedeniyle sanığın eylemini tamamlayamamış olması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda sanıkların bulunduğu noktaya ilk olarak katılanlar ve mağdurun bulunduğu araçtan ateş edilmiş ise de, kıraathane önünde bulunanlardan yaralanan bir kişinin olmadığı, sanığın da isabet almadığı ve ateş etme eyleminin ardından aracın hızla olay mahallinden uzaklaştığı gözetildiğinde, devam eden veya tekrarı muhakkak olan bir saldırı söz konusu olmadığı halde uzaklaşmakta olan aracın arkasından koşarak ve 7-8 kez araca ateş etmek suretiyle gerçekleşen sanığın eyleminde meşru savunma ve buna bağlı meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/1245 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.