Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/7309 E. , 2025/2323 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/2232 E., 2023/2020 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/7309 E. , 2025/2323 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/2232 E., 2023/2020 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ve 2022/71 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, maktule yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-2. cümle, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı sebebiyle 8 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2232 Esas, 2023/2020 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği ve maddi yazım hatası yönlerinden eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağı bulunmadığına, sanığın kullandığı ilaçların tesiri altında olduğundan cezai sorumluluğu doğmayacağına, taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik suç vasfına, temel cezanın fazla olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağı bulunduğu, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında taksir hükümlerinin uygulanma yeri bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkına konu cezada infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış haktan bahisle sanığın 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2232 Esas, 2023/2020 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, hükmün mahsus bölümden "neticeten 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "infazın 8 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden yerine getirilmesine" şeklinde ifadenin eklenmesi suretiyle aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.