Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1446 K.2025/3606

Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/33 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/3405 Esas, 2023/2425 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, gerekçeye, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 32/1 veya 32/2. maddeleri kapsamında raporunun alınması gerektiğine, sanık lehine olan hükümlerin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olay tarihinde 1,46 promil alkollü olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 veya 32/2. maddesi kapsamında rapor aldırılmasını gerektirir herhangi bir akli arızanın içerisinde olduğuna dair dosya kapsamında delil bulunmadığı,

hükmedilen ceza miktarına göre takdiri indirim hükümleri dışında sanık lehine uygulanabilecek başka bir hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde eski işyeri olan ...

Nakliyat isimli işyeri alanına 1,46 promil alkollü olduğu halde aracı ile geldiği, işyerinde baş şoför olan tanık ... ile aralarında bir tartışmanın yaşandığı, sanığın aracına bindiği sırada aynı yerde şoför olarak çalışan katılanın işyerine ait prefabrik binanın camından içeriye doğru işlemler yaptığı, sanığın aracını doğrudan katılanın üzerine sürerek çarpması neticesinde katılanın sağ tibia ön yüz alt bölgede abrazyon ve ezilme meydana gelecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda, dosya içeriğindeki kamera görüntüleri, aracın hızına bağlı çarpma şiddeti,

mağdurdaki yaralanmanın niteliği dikkate alınarak, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanığın "kasten yaralama" suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-e maddelerinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi tehlikenin ve kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak, üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/3405 Esas, 2023/2425 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’den farklı gerekçe ile oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa