Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/1841 E. , 2025/3938 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2020 E., 2023/2153 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkınd
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/1841 E. , 2025/3938 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2020 E., 2023/2153 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 5 yıl hapis cezasının tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2021/557 Esas, 2023/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,19.12.2023 tarihli ve 2023/2020 Esas, 2023/2153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınır arasında "üst sınıra daha yakın" ceza yerine, 12 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi ve haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirimin asgari haddin biraz üzerinde uygulanması gerekirken yazılı şekilde (1/2) oranında yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından ve alt ve üst sınırı olmayan müebbet hapis cezasını ihtiva eden 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesinin uygulanması sırasında gerek bulunmadığı halde aynı Kanun'un 61/1. madesindeki kriterlere işaret edilerek temel cezanın belirlendiğinin bildirilmesi, sonucu etkili görülmediğinde, bu hususlar eleştiri konusu yapılarak esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, fazla ceza tayin edildiğine, eksik incelemeye, meşru savunmaya, eylemin yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, gönüllü vazgeçme koşularının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu, darbe yerleri ve sayısı, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, gönüllü vazgeçmenin yasal koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre Bölge Adliye Mahkemesinin eleştiri nedenleri dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık hakkında katılan...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/2020 Esas, 2023/2153 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.