Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3717 E. , 2025/6128 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/32 E., 2024/126 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3717 E. , 2025/6128 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/32 E., 2024/126 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A.Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ve 2022/198 Esas, 2023/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktullere karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53... . maddeleri uyarınca 2 defa müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2024/32 Esas, 2024/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, taksire, haksız tahrike, takdiri indirime, meşru savunmaya ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir. III. GEREKÇE A.Sanık hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemleri yönünden; 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasıfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan, Mersin 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2019 tarihli ve 2019/275 Esas, 2019/515 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca kurulan 1 yıl 13... gün hapis cezasına ilişkin hükmün dayanağını oluşturan Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 2016/254 Esas sayılı dosyasında Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2021/10702 Esas, 2022/2536 Karar sayılı kararı ile zaman aşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, sanığın başkaca 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi kapsamında dayanak dosyası olmadığından kovuşturma şartı kalmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca davanın durmasına karar verildiği, bu nedenle bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli ve 2018/995 Esas, 2019/189 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292. maddesi uyarınca verilen 5 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. B.Sanık hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemleri yönünden; 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Dosya kapsamına göre: olay tarihinde sanığın abisi olan ...'un temyiz dışı şahıslar ... ile ... arasındaki tartışmaya karışıp yaralanması üzerine durumdan haberdar olan sanığın tarafların tekrar bir araya geleceklerini öğrendiği yere yanında bulundurduğu tabanca ve bıçak ile gitmesi üzerine olay yerinde çıkan tartışmaya dahil olduğu, bu sırada ilk tartışmanın tarafı olmayan ... ile olay yerine gelen ...'ı bıçak ile yaraladıktan sonra kolundaki sargı bezine sakladığı silahı çıkarıp havaya bir el ateş ettiği, olay yerinden kaçmaya çalışan maktul ... ve ...'ı sanık ile mahalleden arkadaşı olan diğer maktul ...'in kovalamaya başladıkları, maktul ...'ın elindeki bıçak ile sanığı yaralamaya çalıştığı sırada sanığın da elinde bulunan tabancayı doğrultuğu, maktul ...'in elinde bıçak bulunan diğer maktul ...'ı tutup çekiştirdiği sırada .... da sanığın kolundaki bezi çekiştirdiği, aynı anda sanığın bir el ateş ettiği, bu ateş sonucu maktul ...'in göğsünden yaralandığı, sanığın maktul ...'ın peşinden koşmaya devam edip maktule iki el ateş etmek suretiyle maktulü göğsünden ve sırtından yaraladığı, maktullerin bu eylemler sonucu vefat ettiği olayda, çıkan tartışmada maktul ...'in sanık ile aynı grupta yer aldığı, sanık maktul ...'ı ve ... ... kovaladığı sırada maktul ...'in sanığın yanında bulunarak kovalamayacaya katıldığı, sanık ile maktul ... karşılaştıklarında maktul ... elindeki bıçak ile sanığa hamle yaptığı sırada maktul ...'in maktul ...'ı tutup sanıktan uzaklaştırmaya çalıştığı, bu şekilde kavganın hareketli ortamında çekiştirme sırasında sanığın tek el ateş etmesi sonucu maktul ...'in yaralandığı, sanığın maktul ...'i öldürmesini gerektirecek herhangi bir sebebin bulunmadığı, maktul ... bakımından ortaya çıkan sonucu istediği hususunda şüphe oluştuğu ancak yaptığı atışların maktul ...'e de isabet edebileceğini ve maktul ...'in de ölebileceğini öngördüğü halde, eylemine devam ederek ortaya çıkabilecek muhtemel ölüm sonucunu kabullendiği, olayın oluş şekli dikkate alındığında sanığın atış sonucu maktul ...'in ölümünün mutlak ve kaçınılmaz olmadığı, eylemini 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesinde düzenlendiği şekilde olası kastla gerçekleştirdiği, sanığın maktul ...'e yönelik eylemi nedeniyle olası kast ile öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği anlaşılmasına rağmen sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, 3.Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan, Mersin 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2019 tarihli ve 2019/275 Esas, 2019/515 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca kurulan 1 yıl 13... gün hapis cezasına ilişkin hükmün dayanağını oluşturan Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 2016/254 Esas sayılı dosyasında Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2021/10702 Esas, 2022/2536 Karar sayılı kararı ile zaman aşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, sanığın başkaca 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi kapsamında dayanak dosyası olmadığından kovuşturma şartı kalmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca davanın durmasına karar verildiği, bu nedenle bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli ve 2018/995 Esas, 2019/189 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292. maddesi uyarınca verilen 5 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A.Sanık hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2024/32 Esas, 2024/126 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin bölümü çıkarılarak yerine " Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli ve 2018/995 Esas, 2019/189 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292. maddesi uyarınca verilen 5 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle sanık ve müdafiinin TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B.Sanık hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünün (B-2-3) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere sanık ve müdafiinin temyiz istemleri olası kast ve tekerrür yönlerinden yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2024/32 Esas, 2024/126 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üyeler ... ve ...'ün sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna ve bu eylem yönünden de hükmün onanması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde karar verildi.