Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4153 K.2025/2770

Her ne kadar hüküm sanığın yüzüne karşı verilmiş ise de temyiz süresinin sanık müdafii açısından tebliğ tarihinden başlayacağı belirtilmek suretiyle yanıltıldığından, sanık müdafiinin temyizi süresinde kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2015/651 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 28.10.2020 tarihli ve 2020/9838 Esas, 2020/14971 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın savunma hakkının kısıtlanması, eksik inceleme, sanığın eylemi neticesinde birden fazla nitelikli hal ihlali gerçekleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak en ağır cezayı gerektiren suç nedeniyle ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2020/1529 Esas, 2024/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, yetersiz gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının düzeltme nedeni saklı kalmak üzere yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanığın eylemiyle orantılı şekilde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması sırasında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddeleri uyarınca belirlenen "6 yıl 8 ay 30 gün" hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında "5 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası yerine hesap hatası neticesinde "5 yıl 7 ay 30 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, Şanlıurfa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2020/1529 Esas, 2024/517 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı bentte yer alan "5 yıl 7 ay 30 gün" ibaresinin çıkartılarak yerine "5 yıl 7 ay 15 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak,