Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7472 E. , 2025/6956 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği SAYISI : 2023/1432 (E), 2023/1431 (K) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Göçmen kaçakçılığı yapma, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve kullanmak için uyuştu
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7472 E. , 2025/6956 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği SAYISI : 2023/1432 (E), 2023/1431 (K) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Göçmen kaçakçılığı yapma, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan ... İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/901 Esas, 2023/902 Karar sayılı kararı ile 9 yıl 26... gün hapis cezasına hükümlü ...'in, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair... İnfaz Hâkimliğinin 28.07.2023 tarihli ve 2023/1211 Esas, 2023/1266 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesi talebinin kabulü ile hükümlümün koşullu salıverilme tarihine kadar geçen sürede açık ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin... İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli ve 2023/1432 Esas, 2023/1431 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22/10/2024 gün ve 94660652-105-65-4432-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve 2024/108964 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve 2024/108964 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli ve 2018/2503 Esas, 2018/9186 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasında yer alan, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki açıklamalar ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olduğu birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkartılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, Hükümlü hakkında ... 4. İnfaz Hâkimliğinin 17.07.2023 tarihli ve 2023/5871 Esas, 2023/5923 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası; (5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95... nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; (1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün 9 yıl 26... gün hapis cezasının infazı amacıyla 10.03.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alındığı, 13.04.2023 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verildiği, bu kurumda cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 01.09.2028 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 28.07.2023 tarihli ve 2023/1211 Esas, 2023/1266 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği "hükümlünün talebinde belirttiği yer denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmesi" gerektiğine ilişkin ihtarat yapıldığı anlaşılmaktadır. 5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 28.07.2023 tarihinde karar verildiği, Covid 19 izninde bulunan hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği adrese hükümlü hakkında İnfaz hakimliğince verilen denetimli serbestlik kararının gönderildiği ve 22.08.2023 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, izin süresinin bittiği, artık infaz işlemlerinin bu aşamadan sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılacağı konusunda bilgilendirilen hükümlünün yasal süresi içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın izne ayrıldığı Ceza İnfaz Kurumuna yada Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği anlaşılmakla, hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Göçmen kaçakçılığı, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçlarından 9 yıl 26 gün hapis cezası infaz edilen hükümlü, Covid-19 izninde iken kalan cezasının denetimli serbestlikle infazına karar verilmiş; süresinde başvurmadığı için infaz hâkimliği onu açık ceza infaz kurumuna iade etmiştir. Adalet Bakanlığı, denetimli serbestlik kararının tebliğ edilmediği gerekçesiyle kanun yararına bozma istemiş, dosya 1. Ceza Dairesine gelmiştir.
Hukuki İlke: Denetimli serbestlik kararı, hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği adrese gönderilip fiilen tebliğ edilmişse, hükümlü infaz işlemlerinin artık denetimli serbestlik müdürlüğünce yürütüleceği konusunda bilgilendirilmiş sayılır; yasal sürede geçerli mazeret olmadan müracaat etmeyen hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesi hukuka uygundur ve CMK 309'daki koşulları taşımayan kanun yararına bozma istemi reddedilir.
Uygulama Sonucu: Daire, denetimli serbestlik kararının hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği adrese gönderilerek 22.08.2023'te tebliğ edildiğini saptadığından, iade kararında hukuka aykırılık görmemiş ve kanun yararına bozma istemini oy birliğiyle reddetmiştir.
Dava Strateji Notu: Tebligat eksikliğine dayalı kanun yararına bozma stratejisi ancak dosyada gerçekten tebliğ kaydı yoksa işler; hükümlünün kendi bildirdiği adrese yapılmış geçerli bir tebliğ varsa istem reddedilir. Aynı daire benzer olaylarda tebliğ kaydı bulunmayan dosyalarda bozma kararı verdiğinden, başvurudan önce tebliğ mazbatasının varlığı ve geçerliliği titizlikle kontrol edilmelidir.