Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8203 K.2026/1646)

Dairemizce karar verilmediği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı ile 29.05.2024 tarihli ve 2024/2-209 Esas, 2024/168 Karar sayılı ilâmlarında özetle; "gerekçeli karar tebliğ edilen müdafiin, öngörülen usul ve şartlara uygun olarak kanun yolu başvurusunda bulunmadığı hâllerde gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen sanığa da tebliğ mazbatası çıkarılarak kanun yolu süresinin, tebliğ tarihinden ya da kararı öğrendiğini beyan ettiği tarihten itibaren başlatılması gerekeceğinin" belirtildiği ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/324 Esas, 2024/131 Karar sayılı kararının sanık ile eşine tebliğ edilmediği dikkate alındığında, sanık ile eşinin temyiz süresi yönünden eski hale getirme taleplerinin kabulü ile temyiz istemlerinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdurlara karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2019/802 Esas, 2021/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Mağdur ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/324 Esas, 2024/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayini hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve eşinin temyiz sebepleri özetle; yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, sanık hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanığın öldürme ya da yaralama kastının bulunmadığına, sanığın kendisini korumak ve mağdurları korkutmak amacıyla ateş ettiğine, kasten yaralama suçundan ve 5237 sayılı Kanun'un 88. maddesi uyarınca indirim uygulanarak hüküm kurulması gerektiğine, aksi kanatte temel cezanın yeterli gerekçe açıklanmadan teşdiden belirlenmesinin ve haksız tahrik indiriminin en alt sınırdan uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

sanığın suçta kullandığı silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ve mağdurların yaralanmalarının niteliği dikkate alındığında, sanığın eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre teşebbüsün derecesi dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği,

somut olayda sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/324 Esas, 2024/131 Karar sayılı kararında sanık ve eşi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa