Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2023/13401 E. , 2024/22739 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Akhisar 3.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünden tekerrür hükümlerinin çıkarılmasına ilişkin kararın, itiraz
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2023/13401 E. , 2024/22739 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Akhisar 3.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünden tekerrür hükümlerinin çıkarılmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 21.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/34170 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61277 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61277 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, hükümlünün, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 tarihli ve 2003/274 Esas, 2004/74 sayılı kararı ile verilen, 26.10.2004 tarihinde kesinleşen kararın tekerrüre esas alındığı, bu ilâm içerisinde gasp suçundan verilen 12 yıl 6 ay 15 gün ağır hapis cezası; 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan verilen 10 ay 15 gün ağır hapis ve 317.883.000 Türk lirası ağır para cezasına ilişkin mahkûmiyetlerin yer aldığı, anılan cezalar yönünden yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2005 tarihli ek kararı ile sanığın, yağma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına; 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan verilen 10 ay hapis ve 285,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın yağma suçu yönünden Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.12.2012 tarihli ve 2012/7314 Esas, 2012/23178 Karar sayılı ilâmı ile kanun yararına bozulmasını müteakip, kararın yalnızca yağma suçu yönünden kanun yararına bozulduğu gözetilmeden, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince, evvelce kesinleşmiş 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu yönünden mükerrer olarak yeniden verilen 24.10.2013 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, Diğer yandan kanun yararına bozulan yağma suçu bakımından yeniden yapılan uyarlama yargılaması neticesinde ise Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/239 Esas, 2013/372 Karar sayılı kararı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararın, temyiz edilmeden 18.04.2018 tarihinde kesinleştiği, inceleme konusu suçun ise 10.10.2011 tarihinde işlendiği, Uyarlama kararının kesinleşme tarihi, inceleme konusu suç tarihinden sonra ise de; asıl karar olan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 tarihli ve 2003/274 Esas, 2004/74 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin 26.10.2004 olduğu ve inceleme konusu suç tarihi olan 10.10.2011 tarihinden önce olduğu, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/9177 Esas, 2022/9409 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılama sonrasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, Kabule göre de, Tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 tarihli ve 2003/274 Esas, 2004/74 Karar sayılı hükmüne konu gasp ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda kurulan 29.06.2005 tarihli hükmün yalnızca yağma suçu yönünden kanun yararına bozulduğu gözetilmeden, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince, evvelce kesinleşmiş 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu yönünden mükerrer olarak yeniden verilen 24.10.2013 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu nazara alındığında, her ne kadar yağma suçu bakımından yeniden yapılan uyarlama yargılaması neticesinde verilen 24.10.2013 tarihli, 18.04.2018 tarihinde kesinleşen karar, inceleme konusu 10.10.2011 tarihli suçtan sonra kesinleşmiş ise de, tekerrüre esas alınan ilâmda yer alan diğer suç olan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen 10 ay hapis ve 285,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına ilişkin 29.06.2005 tarihli hükmün, inceleme konusu 10.10.2011 tarihli suçtan önce kesinleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Sanık hakkında, 07.10.2011 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Gölmarmara Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2011 tarihli ve 2011/453 Soruşturma, 2011/248 Esas, 2011/142 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.09.2013 tarihli ve 2012/539 Esas, 2013/477 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesini takiben sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2014/264 Esas, 2016/241 sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, kararın, temyiz edilmeksizin 11.03.2016 tarihinde kesinleştirilerek infaza gönderildiği, infaz Cumhuriyet savcısının, mahkemeden tekerrür konusunda ek karar verilmesini talep etmesi üzerine, Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.12.2021 tarihli ve 2014/264 Esas, 2016/241 sayılı ek kararı ile, tekerrüre esas alınan cezaların 18.04.2018 tarihinde kesinleştiği, tekerrüre esas olamayacağı, sabıkasında başkaca tekerrüre esas ilam bulunmadığı gerekçesiyle "hükümdeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün kaldırılmasına" karar verildiği, anlaşılmıştır. B. Akhisar 3.Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/239 Esas, 2013/372 sayılı kararının incelenmesinde; 1. Sanık hakkında, 10.12.2003 tarihli silahlı yağma ve ruhsatsız tabanca taşımak suçlarından yapılan yargılama sonucunda Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 tarihli ve 2003/274 Esas, 2004/74 sayılı kararı ile, yağma suçundan 765 sayılı TCK’nın 497/1, 59, 81/1-3 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay 15 gün ağır hapis cezası ile, ruhsatsız tabanca taşımak suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 765 sayılı TCK’nın 59. ve 81/1-3 maddeleri uyarınca 10 ay 15 gün hapis ve 317.883.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.10.2004 tarihli ve 2004/6630 Esas, 2004/11834 Karar sayılı ilamı ile temyizde onanarak kesinleştiği, 2. 5237 sayılı TCK' nın yürürlüğe girmesi nedeniyle uyarlama talebinde bulunulması üzerine, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2005 tarihli ve 2005/228 Değişik iş sayılı ek kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu kanaatine varılarak sanığın, yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 149/1, 150/2 ve 62 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ruhsatsız tabanca taşımak suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 285,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda karar verildiği, 3. Adalet Bakanlığınca, yağma suçu yönünden verilen karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.12.2012 tarihli ve 2012/7314 Esas, 2012/23178 sayılı kararı ile, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2005 tarihli ve 2005/228 Değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verildiği, 4. Kanun yararına bozmadan sonra; Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/239 Esas, 2013/372 sayılı kararı ile, sanığın yağma suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 149/1- a-c, 150/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ruhsatsız tabanca taşımak suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 285,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, kararın 18.04.2018 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. Sanığın mahkûmiyetine ilişkin Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli kararının Buca Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığa 04.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince serbest olmayan sanığa tebliğ edilen kararın okunup anlatılması gerekirken, somut olayda anılan kararın okunup anlatıldığına dair bir bilginin yer almaması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu, ancak sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükmünden en geç, uzlaştırma işlemleri yapılmasını talep ettiği 05.01.2017 tarihli dilekçeyle haberdar olduğunun ve temyiz isteminin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, anılan kararın kesinleştiği düşünülerek yapılan incelemede, Uyarlama yargılaması sonucunda, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2005 tarihli ek kararı ile sanığın, yağma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına; 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan verilen 10 ay hapis ve 285,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın yağma suçu yönünden Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.12.2012 tarihli ilâmı ile kanun yararına bozulmasını takiben, kararın yalnızca yağma suçu yönünden kanun yararına bozulduğu gözetilmeden, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince, evvelce kesinleşmiş 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu yönünden mükerrer olarak yeniden verilen 24.10.2013 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu, Kanun yararına bozmadan sonra, yağma suçu bakımından yeniden yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/239 Esas, 2013/372 Karar sayılı kararı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararın, temyiz edilmeden 18.04.2018 tarihinde kesinleştiği, inceleme konusu suçun ise 10.10.2011 tarihinde işlendiği, uyarlama kararının kesinleşme tarihi, inceleme konusu suç tarihinden sonra ise de; asıl karar olan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 tarihli ve 2003/274 Esas, 2004/74 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin 26.10.2004 olduğu ve inceleme konusu suç tarihi olan 10.10.2011 tarihinden önce olduğu, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulunun ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılaması sonrasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup, Mahkemesince, tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi ilamın infaz edilip edilmediği veya infaz edilmiş sayılıp sayılmadığı, infaz edilmiş veya infaz edilmiş sayılmış ise infaz tarihinin araştırılması ve tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekmektedir. Kabule göre de, Tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 tarihli ve 2003/274 Esas, 2004/74 Karar sayılı hükmüne konu yağma ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda kurulan 29.06.2005 tarihli hükmün yalnızca yağma suçu yönünden kanun yararına bozulduğu gözetilmeden, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince, evvelce kesinleşmiş 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu yönünden mükerrer olarak yeniden verilen 24.10.2013 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu dikkate alındığında, her ne kadar yağma suçu bakımından yeniden yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen 24.10.2013 tarihli, 18.04.2018 tarihinde kesinleşen karar, inceleme konusu 07.10.2011 tarihli suçtan sonra kesinleşmiş ise de, tekerrüre esas alınan ilâmda yer alan diğer suç olan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen 10 ay hapis ve 285,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına ilişkin 29.06.2005 tarihli hükmün, inceleme konusu 07.10.2011 tarihli suçtan önce kesinleştiği, dolayısıyla, araştırma sonucuna göre tekerrüre esas alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2014/264 Esas, 2016/241 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.09.20204 tarihinde karar verildi.