Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2024/6325 E. , 2025/825 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/240 E., 2021/138 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması İTİRAZA KONU KARAR : Düz
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2024/6325 E. , 2025/825 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/240 E., 2021/138 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması İTİRAZA KONU KARAR : Düzeltilerek esastan ret İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Dairemizin, 09.11.2023 tarihli ve 2021/19327 Esas, 2023/9654 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2024 tarihli ve KD - 2024/40480 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle düzeltilerek esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında her ne kadar sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başka mahkûmiyet hükmünün bulunmadığı belirtilmiş ise de; sanığın adli sicil kaydında, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 hükmüne aykırılıktan, Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2015/410 Esas 2015/513 Karar sayılı kararıyla hükmedilen ve 30.10.2015 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezasının, tekerrüre esas alınan Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/682 E. - 2018/321 K. sayılı ilamı yönünden, ikinci kez tekerrüre esas alınması gerekmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın farklı gerekçeyle kabulüne karar vermek gerekmiştir. B. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ FARKLI GEREKÇEYLE KABULÜNE, B. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 09.11.2023 tarihli ve 2021/19327 Esas, 2023/9654 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA, C. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/462 Esas, 2021/819 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine "Sanığın, adli sicil kaydında bulunan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. hükmüne aykırılıktan, Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2015/410 Esas, 2015/513 Karar sayılı kararıyla hükmedilen ve 30.10.2015 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezasının, Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 tarih ve 2017/682 Esas, 2018/322 Karar sayılı ilamındaki 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin ilamı ile birlikte ikinci kez tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, 2. 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümündeki "bu itibarla hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezası ödenmezse, 6545 sayılı Yasa ile değişik 5275 sayılı CGTİK m.106/3 gereğince infaz aşamasında re'sen gözetilmek suretiyle uygulama yapılabileceği nazara alınarak TCK m.52/4 gereğince ihtarat yapılmasına YER OLMADIĞINA" bölümünün çıkarılması ve yerine; "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.