Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2024/6932 E. , 2024/25254 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Dairemizin, 10.06.2024 tarihli ve 2023/16741 Esas, 2024/20007 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2024/6932 E. , 2024/25254 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Dairemizin, 10.06.2024 tarihli ve 2023/16741 Esas, 2024/20007 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KD-2023/101085 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında tekerrür hükmüne ilişkin olarak "inceleme konusu dosyada; ilk derece mahkemesince, sanığın 29.12.2019 ve 19.01.2020 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı kurulan mahkûmiyet hükmünde, sanığın, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli 2018/501 Esas ve 2018/542 Karar sayılı hükmünden dolayı ikinci kez mükerrer olduğu belirtilerek 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, belirtilen ilamın tekerrüre esas alınması mümkün değildir. 5237 sayılı TCK'nın "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58. maddesinin uyuşmazlık konusuyla ilgili birinci ve ikinci fıkraları; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." şeklinde düzenlenmiştir. İnceleme konusu dosyada ise sanık hakkında ikinci kez tekerrür uygulanmasına esas alınan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/501 Esas ve 2018/542 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 18.03.2020 tarihinde 2019/108 Esas ve 2020/593 Karar sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle 18.03.2020 tarihine kesinleşmesi ve belirtilen ilamın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihlerinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınması mümkün değildir. Öte yandan sanık hakkında Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesince 26.06.2014 tarihinde 2014/474 Esas ve 2014/620 Karar sayı ilamıyla, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı TCK'nın 191/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezasına hükmolunmuş ve 16.07.2014 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, 03.01.2019 tarihinde de infaz edilmiştir. Ayrıca, aynı Mahkemece infaz aşamasında yapılan değerlendirme sonucu 26.12.2016 tarihli ek kararla; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/5. maddesinin ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 192/4. maddesinin sanık hakkında uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilerek Cumhuriyet savcılığının uyarlama talebinin reddine karar verilmiştir. Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, sanık hakkında belirtilen ilamdan dolayı ilk kez tekerrür hükmünün uygulanması gerekmektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2022 tarihli 2018/542 Esas ve 2022/616 Karar sayılı kararı ve benzer nitelikteki kararlarında; Yerel Mahkeme hükmünde mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, hatalı olarak tekerrüre esas olmayacak nitelikteki geçmiş bir hükümlülüğün ya da tekerrüre esas olabilecek geçmiş hükümlülüklerden en ağırı yerine başka bir hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının belirtilmesi durumunda, Yargıtay tarafından yapılan temyiz incelemesi sırasında; aleyhe temyiz bulunmaması ve başka bozma nedenlerinin de mevcut olmaması durumunda, hatalı olarak gösterilen geçmiş hükümlülüğün yerel mahkeme kararından çıkartılarak yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Nitekim, temyiz incelemesi esnasında düzeltilme imkanı bulunan bu nitelikteki hatanın infaz aşamasına bırakılması, mağduriyetlere de neden olabilecektir. Açıklanan nedenlerle, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanırken, Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/474 Esas ve 2014/620 Karar sayılı ilamından dolayı ilk kez tekerrür hükmünün uygulanması gerekirken, tekerrüre esas alınamayacak nitelikteki Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/501 Esas ve 2008/542 Karar sayı ilamının tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükmüne ilişkin bu hatalı uygulamanın Yüksek Dairenizce düzeltilmesi gerektiği değerlendirilerek sanık lehine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur." şeklinde düzeltilerek onama kararının kaldırılarak bu hususa ilişkin düzeltmenin de yapılarak düzeltilerek onama karar verilmesi talebine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmişse de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicil kaydı üzerinde yapılan incelemede; tekerrüre esas alınan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2018/501 Esas, 2018/542 Karar sayılı ilamının istinaf incelemesi sonucunda düzeltilerek esastan reddine karar verilerek 18.03.2020 tarihinde kesinleştiği, kararın temyiz incelemesine konu suç tarihlerinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/474 Esas, 2014/620 Karar sayılı ilamından dolayı sanık hakkında birinci kez tekerrür hükmünün uygulanması yasal koşullarının mevcut olduğu, bu husus itiraza konu Dairemiz kararının gerekçe kısmında açıklanmış ise de, bu gerekçe doğrultusunda İlk Derece Mahkemesi hükmünde düzeltme yapılmamış olduğu, ancak Dairemizce düzeltilmesi mümkün görülmüş olmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu kanaat ve sonucuna varılmıştır. İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "29.12.2019, 19.01.2020" yerine yalnızca "29.12.2019" olarak gösterilmesi, 2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine adli para cezasının infazının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesi uyarınca yapılacağına karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı, 3. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicil kaydında yapılan incelemede, sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/474 Esas, 2014/620 Karar sayılı ilamından dolayı ilk kez tekerrür hükmünün uygulanması yerine, temyiz incelemesine konu suç tarihlerinden sonra kesinleşen bu nedenle tekerrüre esas alınma koşulları oluşmayan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2018/501 Esas, 2018/542 Karar sayılı ilamın 2. kez tekerrürre esas alınması hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu her üç hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE, B. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi uyarınca Dairemizin, 10.06.2024 tarihli ve 2023/16741 Esas, 2024/20007 Karar sayılı düzeltilerek temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin ilâmın KALDIRILMASINA, C. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihi kısmında yazılı "29.12.2019" ibaresinden sonra gelmek üzere "19.01.2020" ibaresinin de eklenilmesi, 2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında yer alan "Sanığın ekonomik ve şahsi hali gözetilerek 20.820 TL ADLİ PARA CEZASININ 5237 sayılı TCK. madde 52/4. uyarınca aylık taksitler halinde ödenmesine, taksit sayısının 24 olarak belirlenmesine, İnfazının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı hakkında kanun madde 106 uyarınca yapılmasına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Sanığın 8.320,00 TL adli para cezasının, ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak takdiren 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca birer aylık arayla 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi, 3. Hüküm fıkrasından 2. kez tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkartılmasına ve yerine "Sanık hakkında 16.07.2014 tarihinde kesinleşen Mersin (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/474 Esas, 2014/620 Karar sayılı ilamı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 6.000 TL adli para cezası ile mahkûm edildiği ve sanığın bu ilam gereğince mükerrir olduğu anlaşıldığından hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.