Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5011 K.2023/10862

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında, şikayetçiler ... ve ...'e karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-L-son, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 4 yıl hapis ve 880,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlik ve hak yoksunluklarına karar verildiği, bu kararlara karşı sanık tarafından istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak,

duruşma açılmaksızın, sanığın, şikayetçiler ... ve ...'e yönelik eylemleri için teselsül halinde tek dolandırıcılık suçundan ceza miktarı da artırılarak 5237 sayılı Kanun'un 158/1-L-son, 43/2-1,52, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 2.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

mükerrirlik ve hak yoksunluklarına hükmedilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş olup, her ne kadar tebliğnamede hükmün temyizi kabil olmadığından bahisle ceza miktarı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün temyiz edilemez olup temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması yönünde görüş belirtilmiş ise de, sanık hakkında verilen cezaya zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle cezanın artırılarak belirlenmesi karşısında temyizi kabil olduğu anlaşılmakla,

temyiz isteminin reddine ilişkin 07.06.2023 tarihli ek karar kaldırılarak ve tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2022 tarihli, 2020/390 Esas ve 2022/45 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 4 yıl hapis ve 880,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlik ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/646 Esas, 2022/3029 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş ancak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle Kanun'un 303 üncü maddesi uyarınca bu hususun yeniden yargılama yapılmasına gerek olmadığı değerlendirilerek sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan "Hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan " ayrı ayrı 2 kez 4 yıl hapis ve 44 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ile hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "sanığın ayrı ayrı 2 kez 44 gün

karşılığı 880,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" bölüm ile 6. Bendinde yer alan" sonuç olarak sanığın ayrı ayrı 2 kez 4 yıl hapis ve 880,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine.

Hükmün 1. bendine "4 yıl hapis ve 44 Gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın aynı eylemle birden çok müştekiyi dolandırdığı anlaşıldığından TCK 43/2 maddesi yollamasıyla TCK 43/1 maddesi uyarınca cezasında takdiren 1/4 arttırım yapılarak 5 yıl hapis ve 110 Gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," ve 5. bendine "sanığın 110 gün karşılığı 2.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " ve hükmün 6. bendine "sonuç olarak sanığın neticeten 5 yıl hapis ve 2.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. ...

Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Sanığın müşteki ...ile irtibata geçtiği, kendisini ...olarak tanıttığı, adliye ilam bölümünde çalıştığını, işe şoför olarak alınacak personel olduğunu, kendisine 4.000,00 TL para verilmesi halinde müşteki ...ı ve müştekinin tanıdığı olan başka birini işe alabileceğini ifade ettiği, müşteki ...ın da bu durumu akrabası olan diğer müşteki ...'e aktardığı,

sanığa güvenen müştekinin işe giriş için gerekli olduğu söylenen kendilerine ait adli sicil kaydı, ehliyet ve nüfus fotokopisi, 4 adet fotoğrafı sanığa teslim ettikleri, sonrasında sanığın harç parası adı altında 440,00'ar TL para talep ettiği, talep edilen paranın müştekiler tarafından verildiği,

bu şekilde gerçekleşen olayda ilk derece mahkemesince sanık hakkında iki kez nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın tek bir eylemle aynı anda her iki müştekiyi de dolandırmış olduğu gerekçesiyle, sanığın eyleminin tek suç oluşturup 5237 sayılı Kanun'un 43/2 delaletiyle 43/1 maddesinden hüküm kurulmak suretiyle düzeltilerek esastan ret kararı verilmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, bölge adliye mahkemesinin "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği şeklinde düzenleme yapılmış olup, bölge adliye mahkemesince, aynı Kanun'un 43 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilebilmesi için, aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılması ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Sanığın savunması alınmadan, 5271 sayılı Kanun'un 282 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca “Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir.

Ancak, 195 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir.” düzenlemesine aykırı şekilde karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması, Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/646 Esas, 2022/3029 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi