Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/4047 K.2025/1962

Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/1006 Değişik İş sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2024/14229 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77136 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77136 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2014 tarihli ve 2012/798 esas, 2014/53 sayılı kararının, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2016/6669 esas, 2019/5625 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini takiben, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi ile getirilen düzenlemeler uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine,

yapılan uyarlama yargılaması sonucunda adı geçen sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359/b-1, 7394 sayılı Kanun'un 4/2. maddesi ve 5237 sayılı Kanun’un 43 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2023 tarihli ve 2012/798 esas, 2014/53 sayılı ek kararına hazine vekilince vekalet ücreti yönünden, sanık müdafii tarafından esas yönünden yapılan itirazın reddine dair mercii Antalya

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2023 tarihli ve 2023/1006 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Benzer bir olayla ilgili Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında yer alan, " İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak,

uyarlama kararında tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/02/2006 tarihli ve 11-12 sayılı kararında, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararda önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerektiğinin belirtilmesi karşısında, Antalya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2014 tarihli ilk kararıyla hükmedilen miktar olan 1.500,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“ Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu dosya değerlendirildiğinde. Antalya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2014 tarihli ve 2012/798 Esas, 2014/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince katılan vekiline takdir olunan 1.500 TL maktu ücreti vekaletin sanıktan alınarak müdahile verilmesine ilişkin hükmün, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2016/6669 Esas, 2019/5625 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 7394 sayılı Kanun gereği yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2012/798 Esas, 2014/53 Karar sayılı ek kararı ile sanığın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve bu hükme yönelik itiraz edilmesi üzerine, merci Antalya

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/1006 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, uyarlama yargılaması sonucunda verilen hükümde, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerekmesi karşısında, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Antalya