Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/5897 E. , 2025/4501 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/138 Esas., 2022/180 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından t
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/5897 E. , 2025/4501 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/138 Esas., 2022/180 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 26.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafinin temyizi üzerine Dairemizin 16.03.2022 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 32.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve CMK 283. maddesi uyarınca sanığın 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın aracın el freninin çekip çekmediğini hatırlayamadığını, eylemi ile netice arasında illiyet bağının bulunmadığı, cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasının hakkaniyete uygun düşmediği ve bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile gelini olan tanık ...'yı dünürlerinin evine bırakmak için yolun kenarında durduğu, araçtan inen gelininin bahçe kapısını açamadığını görünce el frenini kaldırmadan araçtan indiği, hafif eğimli olan yolda aracın kendiliğinden hareket ederek 70 metre mesafedeki kaldırımın kenarındaki 2001 doğumlu ... ve 2008 doğumlu ...'e çarpması sonucu, ... ... öldüğü, katılan ...'in ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı trafik kazasının meydana gelmesinde olay yeri incelemesi sırasında ve mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, ölenin vefatına ve mağdurun yaralanmasına neden olan aracın sanığın beyanında belirttiği gibi park edilen yerden el freni inik bir şekilde olay yerine gidip gidemeyeceği konusunda yapılan denemelerde, mevcut eğimin aracın nizami olmasa da park edilen konuma, direksiyonun açısına ve çevre şartlarına bağlı olarak park edilen yerden olay yerine varmasına neden olabileceğinin tespit edildiği ve kazanın meydana gelmesinde sanığın park etme kurallarına riayet etmeyecek şekilde aracını park etmesi gereği tamamen kusurlu olduğu ve ayrıca tecrübeli bir şoför olan sanığın hafif eğimli olan yolda el frenini çekmeden, ikame teknik tedbirleri almadan aracını çocukların sokakta oyun oynadıkları yolda terk ederek kazaya sebebiyet vermesi nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinde "Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında bilinçli taksirle ölüme sebebiyet veren sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz olmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Mahkemece bozma ilamı öncesi 15/12/2015 tarihli karar ile sanığın neticeten 26.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.03.2022 tarihli bozma ilamı ile sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak hükmün bozulduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, infazın 24.300 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının gözetilmemesi, 2-Sanığın ceza miktarı açısından kazanılmış hakkına ilişkin uygulama maddesi 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi olduğu halde; hükümde uygulama maddesi olarak CMK'nın 283. maddesi olarak gösterilerek, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (7). fıkrasının çıkarılarak yerine, "15/12/2015 tarihli hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 24.300TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.