Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/28144 E. , 2025/908 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/809 E., 2011/491 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın daha önce geçerli bir tebliga
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/28144 E. , 2025/908 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/809 E., 2011/491 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın daha önce geçerli bir tebligat yapılmayan adreste Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 19.07.2011 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu, ayrıca mahkemenin 03.08.2019 tarihli hükümlü hakkında deneme süresinde suç işlemesi nedeniyle erteli cezanın aynen infazına ilişkin ek kararın cezaevi aracılığı ile tebliğ edildiği, gerekçeli kararın içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 13.01.2020 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa okumak/almak suretiyle tebliğ edilmesi işleminin, 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin öğrenme üzerine sundukları 25.07.2022 ve 20.0.2023 tarihli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu sanık ve müdafiinin dilekçelerinin eski hâle getirme ve temyiz mahiyetinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği yukarıda açıklanan gerekçeyle temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, gündüz vakti şikâyetçinin evinin kapısının kilidini kırarak eve hırsızlık amacıyla girmeye teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 35, 151/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 02.06.2011 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye uygun olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.