Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7292 K.2025/20172

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

Duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyiz isteminin, " sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, arkadaşına yardım etmek amacıyla hareket ettiğine, diğer sanık ...'in beyanları dışında sanığın suçu işlediğine dair somut delilin bulunmadığına bu nedenle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine " ilişkin olduğu,

sanık ... müdafinin temyiz isteminin "sanığın temel ceza yargılaması ilkelerine aykırı olacak şekilde mahkûm edildiğine, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesine uymadığına, sanığın eyleminin aynı Kanun'un 165. maddesinde düzenlenen suça uyduğuna, para çekme eyleminin gece vakti gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında aynı Kanun'un 143. maddesi gereğince artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın hakkında açılan diğer soruşturma evraklarının sanık aleyhine değerlendirilmesinin ceza hukukunun ıslah etme amacına aykırı olduğuna" ilişkin olduğu,

sanık ... müdafinin temyiz isteminin "sanığın hırsızlık suçunu işleme kastıyla hareket etmediğine, yargılamaya konu olayın oltalama ( phishining) yöntemi ile gerçekleştirildiği tespit olunduğu, bu yöntemin kullanılabilmesi için çeşitli uygulamaların kullanılması gerektiği ancak sanığın telefonunda yapılan incelemelerde oltalama yöntemi ile hırsızlık suçunu işlemeye yönelik hiçbir program uygulama tespit edilemediği hâlde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına, sanık hakkında açılan tüm soruşturma dosyaları incelendiğinde aynı beyanı verdiği,

diğer sanık ... ile aralarında husumet bulunduğuna, bu sanığın beyanına dayanılarak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına" ilişkin olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin "sanığın bilişim suretiyle hırsızlık suçunun faili olmadığına, suçun unsurlarının gerçekleşmediği gibi bilişim suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

bilişim sistemlerini iyi kullanmayı bilmeyen, teknik altyapılarından faydalanacak bilgi ve beceriye sahip olmayan biri için bilişim suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulması aşırı derecede orantısız olduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezanın üst sınırdan tayininin hakkaniyete aykırı olduğuna, eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle cezada 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca artırım yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde 1- Sanık ... müdafiinin 19.11.2020 tarihli dilekçesinde "Kayseri 2. İs mahkemesinin 2019/569 esas ve Kayseri 3. Sulh hukuk mahkemesinin 2020/296 esas sayılı dosyalarında da aynı saatlerde durusmam olması sebebiyle söz konusu duruşmaya katılamayacağım.

Mesleki mazeretimin kabulüne durusma tarihinin UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmesini talep ediyorum." şeklinde mazeret dilekçesi ibraz ettiği, 19.11.2020 tarihli hükmün verildiği oturumda sanık müdafinin mazeret bildirdiği belirtilerek yargılamaya devam olunduğu,

Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı sanık müdafinin savunmada bulunamadığı nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-e ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve hüküm duruşmasında müdafiinin hazır bulunması gerektiği, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 19.11.2020 tarihli son oturuma katılmayan sanık müdafinin aynı celsede esaslı bir işlem olan Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı beyanlarının alınmadığı anlaşılmakla.

5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı hareket edilerek sanığın savunma haklarının kısıtlanması, 2-Sanık ... hüküm tarihinde Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak istemediği de gözetilmeden hükmün açıklandığı 19.11.2020 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,