Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/10276 E. , 2025/328 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/497 E., 2024/171 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/10276 E. , 2025/328 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/497 E., 2024/171 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 13.09.2017 tarihli ve 2017/917 Esas, 2017/9750 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen şikâyetçiye kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığının sorulması gerektiğinin belirtildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada şikâyetçiye ulaşılması amacıyla ilgili prosedürlerin yerine getirildiği, ancak şikâyetçiye ulaşılamamış ise de şikâyetçiye kısmi iadeye rızasının olup olmadığının sorulmasının mümkün olmaması durumunun sanığın lehine yorumlanması gerektiğinin ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Kabule göre de; Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın hırsızlık suçundan neticeten 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 7.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.