Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/11534 E. , 2025/1900 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2000/1567 E., 2001/732 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı K
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/11534 E. , 2025/1900 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2000/1567 E., 2001/732 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği ve sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği, kararın yasa yolu bildiriminde, kanun yolu süresi belirtilmeyerek sanığın yanıltılmış olması nedeniyle, sanığın öğrenme üzerine verdiği, 17.03.2002 tarihli ve içeriği itibari ile temyiz isteminde bulunduğu dilekçesinin, süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın gece vakti şikâyetçinin işyerine kapı kilidini tornavida ile kırmak suretiyle girerek bilgisayar parçaları çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2-, 151/1. maddelerinde belirtilen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, 765 sayılı Kanun'un 493/1 ve 522. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/2-4, 151/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hükümlerinin sanık yararına olması ve 10 yıllık asli dava zamanaşımının, 28.02.2001 olan karar tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.