Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/1022 E. , 2025/4607 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/42 E., 2024/52 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Davanın reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/1022 E. , 2025/4607 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/42 E., 2024/52 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Davanın reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Çatak Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2015 tarihli ve 2011/53 Esas, 2015/10 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar ..., ... Akipa, ..., ..., ... ve ... hakkında mahkûmiyet kararı verildiği, hükmün temyiz edilmesi ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/20617 Esas, 2020/12565 Karar sayılı ilamı ile inceleme konusu şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçu açısından 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesindeki indirim oranının yanlış uygulanması nedeniyle bozma kararı verildiği, Bozma ilâmında hırsızlık suçu yönünden yalnızca şikâyetçi ...'a yönelik ... belirtilmesine rağmen bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde; Çatak Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2021/26 Esas, 2021/74 Karar sayılı kararı ile, sanıkların şikâyetçi ... ile şikâyetçiler ..., ..., ... ve ...'ye yönelik hırsızlık suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulduğu, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarih ve 2020/20617 Esas, 2020/12565 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.01.2024 tarih ve 2022/119589 sayılı itirazı üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18.04.2024 tarihli ve 2024/1343 Esas, 2024/6108 Karar sayılı ilâmı ile itiraz kabul edilerek söz konusu ilamın 1, 2 ve 3. bentleri geçerli olmak üzere, sanıklar hakkında 4. bentte yer alan onama kararı ile 5. bentte yer alan bozma kararının kaldırılmasına karar verilerek, şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçuna ilişkin olarak, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesindeki indirim oranının yanlış uygulanması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, Bozma sonrasında yapılan yargılamada, inceleme konusu Çatak Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.09.2024 tarihli ve 2024/42 Esas 2024/52 Karar sayılı kararı ile sanıkların şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçundan dolayı Çatak Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2021/26 Esas, 2021/74 Karar sayılı kararı ile Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 168/1 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak karar verildiği ve bu şekilde hükmün kesinleştiği belirtilerek, CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verildiği görülmüş ise de; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18.04.2024 tarihli ve 2024/1343 Esas, 2024/6108 Karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/20617 Esas, 2020/12565 Karar sayılı ilâmının 1, 2 ve 3. bentleri geçerli olmak üzere, sanıklar hakkında 4. bentte yer alan onama kararı ile 5. bentte yer alan bozma kararının kaldırılmasına karar verilerek şikayetçi ...'a yönelik hırsızlık suçuna ilişkin olarak bozma kararı verildiği, buna göre kaldırılmasına karar verilen Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarih ve 2020/20617 Esas, 2020/12565 Karar sayılı ilâmı sonrasında yapılan yargılamaya ilişkin Çatak Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.07.2021 gün ve 2021/26 Esas, 2021/74 K. sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanıklar hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçuna ilişkin kesinleşmiş bir karar söz konusu olmadığı anlaşıldığından, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18.04.2024 tarihli ve 2024/1343 Esas, 2024/6108 Karar sayılı ilâmı sonrasında yeniden karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların, şikâyetçi ...'ın ikametinden gündüz vakti eşya çalmaları şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibarıyla TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 21.04.2011 gününden karar tarihine kadar geçmiş olmasına rağmen, sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.