Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13149 K.2025/19565

Başsavcılığının 08.10.2025 tarihli ve KYB-2025/114564 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 2019/542 esas, 2020/431 sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla.

14.03.2022 tarihinde işlenen inceleme konusu suça ilişkin olarak sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başkaca sabıkasının da bulunmaması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine ilişkin İstanbul

15. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/27 esas, 2020/78 sayılı kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında; katılan ...'un "müşteki" olarak gösterilmesinin, mahâllinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Antalya

22. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 2019/542 Esas, 2020/431 Karar sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve hükümlünün adlî sicil kaydında ikinci kez tekerrrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı, buna göre hükümlü hakkında hükmedilen cezaların ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği, ancak hükümlünün adlî sicil kaydındaki resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine ilişkin İstanbul

15. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihinde kesinleşen 2019/27 Esas, 2020/78 Karar sayılı ve 27.02.2020 tarihli kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli ve 2022/332 Esas, 2023/385 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hüküm fıkralarında "Sanığın tekerrüre esas Antalya

22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/542-2020/431 E.K. sayılı kararı ile verilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası dikkate alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK.nun 58... sayılı yasanın 108/3 maddeleri gereğince İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE İSTİNADEN İNFAZINA, 5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi gereği sanığın koşullu salıverilmemesine," şeklinde yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hüküm fıkralarından ÇIKARILMASINA ve yerlerine "Sanığın adlî sicil kaydında yer alan birinci kez tekerrüre esas İstanbul