İçeriğe geç
AC
2. Ceza Dairesi Esas: 2025/1567 Karar: 2025/8359 Tarih: 2025

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1567 K.2025/8359

2. Ceza Dairesi 2025/1567 E. , 2025/8359 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4486 E., 2024/3466 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz talebinin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, düzeltilerek onama I- Sanık müdafi

Karar Özeti

2. Ceza Dairesi 2025/1567 E. , 2025/8359 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4486 E., 2024/3466 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz talebinin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, düzeltilerek onama I- Sanık müdafi

Karar Detayı

2. Ceza Dairesi 2025/1567 E. , 2025/8359 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4486 E., 2024/3466 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz talebinin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, düzeltilerek onama I- Sanık müdafiinin temyiz isteminin yapılan incelemesinde: Sanık müdafiine 02.12.2024 tarihinde usûle uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde öngörülen iki haftalık süre geçtikten sonra 24.01.2025 tarihinde temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca, temyiz isteminin Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II- Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için temyiz isteminin yapılan incelemesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.12.2024 tarihli ve 2024/4486 Esas, 2024/3466 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Yukarıda açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2024/4486 Esas, 2024/3466 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, III. Sanığın hırsızlık suçu için temyiz isteminin yapılan incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin suçu olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiği ve önceki savunmalarını tekrar ettiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Tekerrüre esas alınan İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2021/397 Esas, 2022/235 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması gerekçesi ile sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulanmış ise de; İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2021/397 Esas, 2022/235 Karar sayılı ilâmınının suç tarihinin 05.07.2021 olduğu, bu dosyada tekerrüre esas alınan İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/159 Esas, 2021/346 Karar sayılı ilâmının kesinleşme tarihinin ise 17.10.2023 olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, "sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına" ilişkin ibare çıkartılmak suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla