İçeriğe geç
AC
2. Ceza Dairesi Esas: 2025/3189 Karar: 2025/9732 Tarih: 2025

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/3189 K.2025/9732

2. Ceza Dairesi 2025/3189 E. , 2025/9732 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2811 E., 2019/353 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tara

Karar Özeti

2. Ceza Dairesi 2025/3189 E. , 2025/9732 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2811 E., 2019/353 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tara

Karar Detayı

2. Ceza Dairesi 2025/3189 E. , 2025/9732 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2811 E., 2019/353 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın motosikletin çalıntı olduğunu bilmediğine, somut delil olmadığına, sanık ...'ın temyiz isteminin, tanığın aslında olayı görmediğine, beyanlarının çelişkili olduğuna, HTS kayıtlarının incelenmesi isteğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin ise, karşı tarafın zararını karşılama talebine rağmen yeterli araştırma yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 1-5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı göz önüne alınarak, hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanık ...'a ait tekerrüre esas alınan Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2017 tarihli ve 2016/618 Esas, 2017/97 Karar sayılı ilâmı ile verilen mahkûmiyetine ilişkin ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Sanık ...'ün tekerrüre esas alınan Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2018 tarihli ve 2017/99 Esas, 2018/19 Karar sayılı ilâmında, ikinci kez tekerrüre esas alınan Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli, 2015/968 Esas ve 2016/712 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesinde yazılı suça ilişkin olduğu, bu suçtan uyarlama yargılaması yapılarak 05.09.2022 tarihli ek karar ile sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma sebebiyle düşürülmesine karar verildiği, bu sebeple bu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliği yerine, yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli ve 2018/2811 Esas, 2019/353 Karar. sayılı istinaf başvurularının esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkında hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına ve yerine ''Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2018 tarihli ve 2017/99 Esas, 2018/19 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçuna ilişkin hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine; yine sanık ... hakkında kurulan hükümdeki 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla