Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/5370 E. , 2025/8093 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2058 E., 2022/178 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/5370 E. , 2025/8093 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2058 E., 2022/178 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/2058 Esas, 2022/178 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres, bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, bilinen en son adresine aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılmadan, MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre daha sonra 21/2. maddesine göre tebligat yapılmasının usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık temyizinin süresinde olduğunun tespiti ile yapılan incelemede; I. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, kendisine iftira atıldığına, indirim sebeplerinin dikkate alınmadığına, tanık olarak dinlenen kişilerin katılanın yakınları olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararı ile 2012/13-1444 Esas ve 2013/305 Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan ve istinafça esastan reddedilen hükümler temyiz edilmiş; sanığın yokluğunda verilen kararın tebligatının usulsüzlüğü nedeniyle temyiz süresinde sayılmıştır.
Hukuki İlke: CMK 286/2-a uyarınca beş yıl veya daha az hapis ile adli para cezalarına ilişkin istinaf esastan ret kararları temyiz edilemez; hırsızlık yönünden ise CMK 288 ve 294 gereği temyiz sebebinin ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabileceği, mükerrirlik için tekerrüre esas ilamın kararda gösterilmemesinin infazda giderilebileceği kabul edilmiştir.
Uygulama Sonucu: onama (bazı suçlarda temyiz isteminin reddi)
Dava Strateji Notu: Yokluğunda hüküm kurulan sanıkta tebligatın 7201 sayılı Kanun 21/1-21/2 sırasına uygunluğu denetlenerek temyiz süresi kazanılabilir; delil takdiri ve iftira gibi maddi olaya ilişkin sebepler temyizde incelenmediğinden temyiz dilekçesi hukuki aykırılıklara dayandırılmalıdır.