Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/651 K.2025/10058

Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin kararlara karşı, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesinin. "272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır.

272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir.

İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir." şeklindeki hükmü ve 7499 sayılı Kanun'un gerekçesinde "Düzenlemeyle, istinaf incelemesi akabinde bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümlerinin uygulanacağı kabul edilmektedir.

Buna göre, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlan bakımından temyiz edilebilirlik değerlendirmesi 286 ncı madde uyarınca yapılacaktır.

Temyiz edilemez nitelikteki hükümlere ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları temyiz edilemeyecek, temyiz edilebilir nitelikteki hükümlere ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ise ilgililer tarafından temyiz edilebilecektir." şeklinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

her ne kadar madde metnindeki "...hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir." şeklindeki hükmün, bölge adliye mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyiz olanağının bulunmasının, bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi sıfatı ile karar vermesi şartına bağlanmış olduğu sonucunu doğurduğuna ilişkin yorumlanması mümkün ise de;

anılan madde metni ve bu maddede 7499 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin gerekçesindeki bilhassa "...istinaf incelemesi akabinde bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümlerinin uygulanacağı kabul edilmektedir. Buna göre, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlan bakımından temyiz edilebilirlik değerlendirmesi 286 ncı madde uyarınca yapılacaktır." açıklaması dikkate alındığında.

Tebliğname'deki, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının yalnızca ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmesi hâlinde temyiz yasa yoluna tabi olduğuna dair düşünceye iştirak edilmemekle birlikte, incelemeye konu dosyada, Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/387 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h,d, 31/3,

168/1 ve 62. maddeleri gereği verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına dair hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesindeki yasal koşulların bulunması nedeniyle açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından anılan karara itiraz edilmediği, ancak Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından bu karara yönelik kesinleştirme işleminin de yapılmadığı; mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h,d, 31/3, 62. maddeleri gereği 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

suça sürüklenen çocuk müdafiinin mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı istinaf talebinde bulunması üzerine yapılan istinaf incelemesi neticesinde Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/1103 Esas, 2023/ 1679 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

bu karara karşı Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi kapsamında suça sürüklenen çocuk lehine yapmış olduğu itirazın, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.11.2023 tarihli kararı ile reddine karar verilerek dosyanın Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderildiği ve anılan kurulun 29.12.2023 tarihli kararı ile itirazın kabulüne kesin olarak karar vermesi akabinde, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda,

Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verdiği karar ile mahkûmiyet kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/2, 31/3, 168/2 ve 62. maddeleri gereği verilen 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasına dair hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesine,