İçeriğe geç
AC
2. Ceza Dairesi Esas: 2026/3087 Karar: 2026/4067 Tarih: 2026

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/3087 K.2026/4067

2. Ceza Dairesi 2026/3087 E. , 2026/4067 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/999 E., 2025/1102 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden Denzili Bölg

Karar Özeti

2. Ceza Dairesi 2026/3087 E. , 2026/4067 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/999 E., 2025/1102 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden Denzili Bölg

Karar Detayı

2. Ceza Dairesi 2026/3087 E. , 2026/4067 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/999 E., 2025/1102 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden Denzili Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.05.2025 tarihli ve 2025/999 Esas, 2025/1102 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II. Hırsızlık Suçu Yönünden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 30.000,00 TL. maktu vekâlet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekâlet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Özgün Analiz

Olay Özeti: Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yargılanan sanık hakkında Denizli BAM 4. Ceza Dairesi istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, sanık müdafii kararı temyiz etmişti. Müdafiin temyiz nedeni, beraat eden ve zorunlu müdafiyle temsil edilen sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesiydi. 2. Ceza Dairesi iki suç yönünden ayrı ayrı ön inceleme yaptı.

Hukuki İlke: CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca on yıl veya daha az cezayı gerektiren suçlarda beraat kararına ilişkin istinafın esastan reddi kararları temyiz edilemez; temyiz edilebilen hüküm yönünden ise Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesi gereği, beraat edip kendisini CMK gereğince görevlendirilen zorunlu müdafiyle temsil ettiren sanık lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunludur.

Uygulama Sonucu: Konut dokunulmazlığının ihlali yönünden temyiz istemi CMK 298/1 uyarınca reddedildi; hırsızlık yönünden vekâlet ücreti eksikliği bozmayı gerektirdiğinden hüküm CMK 303 kapsamında düzeltilerek onandı ve 30.000 TL maktu ücretten zorunlu müdafilik tarifesince ödenen tutarın mahsubuyla bakiyenin hazineden alınıp sanığa verilmesine karar verildi.

Dava Strateji Notu: Zorunlu müdafiyle temsil edilen sanık beraat ettiğinde lehe vekâlet ücreti unutulursa bu tek başına temyiz sebebi yapılabilir; ancak müdafi, temyiz kapısının suç bazında ayrı ayrı değerlendirildiğini ve CMK 286/2-g eşiği altındaki beraat hükümlerinde bu yolun kapalı olduğunu bilerek strateji kurmalıdır.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla