Karar Özeti
3. Ceza Dairesi 2022/17861 E. , 2024/7412 K. "İçtihat Metni" SAYISI : 2020/423 E., 2020/2160 K. SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen k
Karar Detayı
3. Ceza Dairesi 2022/17861 E. , 2024/7412 K. "İçtihat Metni" SAYISI : 2020/423 E., 2020/2160 K. SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.07.2013 tarihli ve 2013/139 Esas, 2013/168 sayılı Kararı ile, sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, bu kararın 14.08.2013 tarihinde kesinleştiği, Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2017 tarihli ve 2016/231 Esas, 2017/25 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara ihbarda bulunulduğu, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/442 Esas, 2018/25 sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06.02.2019 tarihli ve 2018/1159 Esas, 2019/380 sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/187 Esas, 2019/278 sayılı kararı ile yeniden yargılama yapılarak hükmün aynen açıklandığı, ancak bu kararın da Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06.11.2019 tarihli ve 2019/1386 Esas, 2019/2013 sayılı ilamı ile kararın tekrar bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda; 1. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2020/9 Esas, 2020/60 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. 2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/423 Esas, 2020/2160 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.03.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar veren mahkemenin kanun ile kapatıldığından görev ve yetkisi kalmadığına, 3. Etkinlikte suç olduğu iddia edilen sözlerin hiçbirinin sanık tarafından ifade edilmediğine, 4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara , İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçu 3713 sayılı Terörle mücadele Kanunu'nun 7/2 nci maddesinde; “(Değişik fıkra: 11.04.2013-6459 S.K./8. md) terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesine iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır: a) (Mülga bent: 27.03.2015-6638 S.K./10.md.) b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde; 1.Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması, 2.Slogan atılması, 3.Ses cihazları ile yayın yapılması, 4.Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi. İkinci fıkrada belirtilen suçların; dernek, vakıf, siyasî parti, işçi ve meslek kuruluşlarına veya bunların yan kuruluşlarına ait bina, lokal, büro veya eklentilerinde veya öğretim kurumlarında veya öğrenci yurtlarında veya bunların eklentilerinde işlenmesi halinde bu fıkradaki cezanın iki katı hükmolunur.” Şeklinde düzenlenmiştir. Propaganda; belli bir görüşün, ideolojinin toplum içinde yayılmasını, fikir ve kanaatlerinin kökleşmesini sağlamak için, bu amacın gerçekleşmesine yönelik olarak her türlü maddi ve manevi araca başvurarak telkin, teşvik ve etkide bulunmak olarak tanımlamak mümkündür. Propaganda yapma fiilinden örgütün övülmesi, kişilerde örgüte sempati duyulmasını sağlayacak hareketler gerçekleştirilmesi, örgütün faaliyetlerine yakınlık sağlayacak duyguların yaratılması, örgüte karşı duyulan düşmanlığın ortadan kaldırılması sonucunu doğuran hareketlerin yapılması, örgütü iyi gösteren biçimde tanıtmak gibi faaliyetler anlaşılabilir. Ancak bütün bu faaliyetlerin, maddenin son hali gereğince, “örgütün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde” olması gerekir. Böylece maddenin yeni haliyle propagandanın yapılış şekline sınır getirilmiştir. Propagandanın örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini ya meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekir. Bu durumda her türlü propaganda fiili bu suçun oluşması için yeterli olmayacak ancak maddede sayılan alternatif niteliklere sahip olan propaganda fiilleri suç teşkil edecektir. Propagandanın bu niteliklere sahip olup olmadığı ise her somut olayda hakim tarafından değerlendirilecek bir husustur. Örgütün propagandasının belirli bir şekilde yapılması şart değildir. Yazılı, sözlü fiillerle olabileceği gibi, gösteri, protesto vb. yollarla yapılması da mümkündür. Bu suç ancak kastla işlenebilen bir suçtur; taksirle işlenemez. Özellikle maddenin son halinden sonra bu suçun olası kastla işlenemeyeceğini hatta doğrudan kastla işlenebileceğini belirtmek gerekir. Zira failin propaganda yapmaktaki amacı örgütün iyi gösterilmesine, destek görmesine, örgütün toplum nezdinde benimsetilmesine yönelik olmalıdır. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; ilk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine esas alınan eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olmaması nedeni ile; sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı neticesinde mahkumiyetine hükmedilmesi Hukuka aykırılık bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/423 Esas, 2020/2160 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.