Karar Özeti
3. Ceza Dairesi 2023/14043 E. , 2024/1013 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/166 E., 2022/181K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı EK KARAR HÜKÜM : Temyiz isteminin süre yönünden reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama İlk Derece Mahkeme
Karar Detayı
3. Ceza Dairesi 2023/14043 E. , 2024/1013 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/166 E., 2022/181K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı EK KARAR HÜKÜM : Temyiz isteminin süre yönünden reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.02.2022 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar ile 08.03.2022 tarihli temyiz başvurusunun süre yönünden reddine dair ek karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ A.Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/611 sayılı Kararı ile Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/181 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin birinci cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/181 sayılı ek Kararı ile Sanık müdafinin temyiz başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 42 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince reddine karar verilmiştir. D.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.04.2023 tarihli, ek kararın onaması görüşünü içerir tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafinin temyiz istemi özetle; 1.Sanığın ByLock programını kullandığının kesin biçimde tespit edilmediğine, 2.Bank Asyada talimat üzerine yapılmış herhangi bir işlemi bulunmadığına, 3.Eski hale getirme talebinin kabul edilmesi gerektiğine ve, 4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A)Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/181 sayılı ek Kararına karşı sanık ve müdafinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede; Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, sanık müdafine 20.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/181 sayılı Kararına karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 08.03.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen sanığa tebliğ edilmediği ve müdafinin yasal süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğu, sanık müdafi tarafından 09.03.2022 tarihinde, sanık tarafından ise 03.11.2022 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz dilekçeleri verildiği görülmekle; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının, içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan sanığa Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi uyarınca tebliğ edilmediği de göz önüne alınmakla, öğrenme üzerine sanık tarafından verilen eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu, tebliğnameye aykırı olarak oy birliği ile kabul edilmekle; Sanık ve müdafinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/181 sayılı ek Kararına karşı yaptıkları başvurunun kabulüyle EK KARARIN KALDIRILMASINA, B)Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve bu hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin sanık ve müdafinin temyiz başvuruları yönünden yapılan incelemede; Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/181 sayılı Kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.