Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4415 K.2024/1042

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2017 tarihli ve 2017/20065 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 142/2-b, 143 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemi ile Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Gaziantep

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/761 Esas, 2017/689 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. 2. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2019/1819 Esas, 2020/1630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında.

5237 sayılı Kanunun 149/1-h, 168/1-3, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay ve 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi’nin 16.10.2020 tarihli ve 2019/1819 Esas, 2020/1630 Karar sayılı karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Kararın usul ve aysaya aykırı olduğuna, 2.Suç kastı olmadığına, 3.Kesin delil bulunmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. 14.10.2017 günü gece saat 21.00 sıralarında sanık ...'ın marketten çıkan katılan ...'i takip ederek sırtından ittiği, katılanın elinde bulunan LG marka cep telefonunu ve Samsung marka power bang şarj cihazısını alarak olay yerinden kaçtığı şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın nitelikli yağma suçunu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık atılı suçu işlemediğini, olay yerinde dahi olmadığını, katılanı tanımadığını ve ilk defa mahkemede gördüğünü, yapılan teşhisi kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. 16.10.2017 tarihinde yapılan canlı teşhis ile katılanın sanığı boyundan ve tipinden kesin olarak teşhis ettiği, katılanın duruşma salonunda bulunan sanığın suç tarihinde elinden telefonunu alan kişi olduğunu, bundan kesinlikle emin olduğunu, hiçbir tereddütünün bulunmadığını, olay sebebiyle 2.500,00 TL zararının olduğunu ve bu zararının giderildiğini bu nedenle şikâyetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Katılanın annesi tanık Z.'nin de olay tarihinde katılanla markete gidip alışveriş yaptıklarını, eve doğru yürüdükleri esnada katılanın çığlık attığını, geriye döndüğünde sanığı telefonu almış kaçarken gördüğünü, katılanın telefonunu alan kişinin yüzünü net olarak gördüğünü ve bu kişinin huzurda bulunan sanık olduğundan emin olduğunu, sokak lambasının olay yerini iyice aydınlattığını bu sayede sanığın yüzünü çok iyi gördüğünü hatta sağ kulağının üzerindeki eski yara izini dahi gördüğünü beyan ettiği görülmüştür.

5. Mahkememizin harici gözleminde de sanığın sağ kulağının üzerinde yaklaşık 1-1,5 cm uzunluğunda eski yara izinin görüldüğü kayıtlara geçmiştir.

6. Bilgi Teknolojileri Kurumu (BTK) cevabi yazısına göre olay tarihinden sonra telefonun katılan tarafından hiç kullanılmadığı, telefonun 15.10.2017 saat 03.13'den sonra ..., ..., ... tarafından kullanıldığı, tanık olarak bilgisine başvurulan ...'in oğlunun 2. el cep telefonu aldığını ve 0537 ... .... nolu hattı oğlunun kullandığını beyan ettiği, tanık H.'nin de 0536 ... .... nolu hattın kendisine ait olduğunu ancak bacanağı tarafından kullanıldığını, bacanağının 2. el telefon almış olabileceğini beyan ettiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesince etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanunun 168/3-2 yerine 168/1-3 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde.

Tüm dosya kapsamı, mağdurun beyanı ,mağdurun beyanı, teşhis tutanağı, tanık beyanı sanığın savunması dosya arasında mevcut diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi’nin 16.10.2020 tarihli ve 2019/1819 Esas, 2020/1630 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep