Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16116 K.2025/3059

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın suç işleme kastının olmadığına, eylemlerin delillendirilmediğine, şikâyetçinin yargılamada hazır edilmediğinden adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, suça konu malın malikinin şikâyetçi olmadığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna,

lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın, şikâyetçinin imam nikahlı eşi olduğu, olay günü telefon kullanması nedeniyle şikâyetçi ile tartıştığı, sanığın telefonu şikâyetçiden zorla aldığı ve şikayetçiyi araç hareket halindeyken araçtan attığı olayda; şikâyetçiden başka da olaya şahit olan kimsenin bulunmadığı, şikâyetçinin soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanının okunmasıyla yetinilerek kovuşturma aşamasında olayın tek şahidi olan şikâyetçinin dinlenerek sanığın durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile 5271 sayılı Kanun'un 210/1 ve 235/4. maddelerine aykırı davranılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,