Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2024/774 E. , 2025/9689 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2022/3557 E. 2023/3055 K. SUÇ: Birden Fazla Kişi ile Tehdit HÜKÜM: İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılması suretiyle beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2024/774 E. , 2025/9689 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2022/3557 E. 2023/3055 K. SUÇ: Birden Fazla Kişi ile Tehdit HÜKÜM: İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılması suretiyle beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2018/251 Esas, 2020/708 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik birden fazla kişi ile tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16/10/2023 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2023/3055 Karar sayılı dosyası kapsamında yapılan duruşmalı yargılama neticesinde; ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, sanık hakkında birden fazla kişiyle tehdit suçundan açılan kamu davasında yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın katılana yönelik tehdit eyleminin sabit olduğuna, cezalandırılması ve hem kadına karşı tehdit hem de birden fazla kişiyle tehdit edilme nedeniyle iki ayrı nitelikli hal bulunduğundan sanığın cezasının artırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Ankara ... kayıtlı avukat olarak çalışan katılan ...'ın, dosya dışı sanık ... aleyhine tahliye emri gönderdiği ve 08/02/2017 tarihinde ...'un konutunda haciz tutanağı düzenlenerek haciz işlemlerine başlanıldığı, bunu öğrenen ...'un sanık ... ile birlikte olay mahalline geldiği, katılan ve stajyeri tanığın tahliye mahallinden biraz uzakta bekledikleri sırada, ...'un talebi ve azmettirmesi üzerine sanık ...'in katılan avukatı cep telefonundan arayarak, katılanın aşamalardaki tutarlı beyanlarına göre, "...'un üzerinde silah var, tahliyeye devam edilirse senin için kötü olur, adamın üstü dolu..." dediğinin, tanık ...'ın aşamalardaki beyanına göre de sanık ...'in katılana "Tahliyeye devam edilirse senin için kötü olur, küçük şeylerden büyük şeyler doğar, ben ...'u zor tutuyorum, adamın üstü dolu..." şeklinde tehdit içerikli sözler söylediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 265/2. maddesinde düzenlenen yargı görevini yapan kişilere karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16/10/2023 tarihli ve 2022/3557 Esas, 2023/3055 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'a hükmün açıklanması sırasında bozmanın sirayetine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.