Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/12947 E. , 2024/5576 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/541 E., 2023/165 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/12947 E. , 2024/5576 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/541 E., 2023/165 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü. I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Sanık hakkında, Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Karasu Sulh Ceza Mahkemesinin, 03.07.2013 tarihli ve 2013/107 Esas, 2013/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiş, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Karasu Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.03.2014 tarihli ve 2013/623 Esas, 2014/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir. C. Kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 10.01.2017 tarihli ve 2015/4911 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin değerlendirilmesi için bozma kararı verilmiştir. D. Bozma sonrası yapılan yargılamada Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/174 Esas, 2017/704 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 25.01.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. E. Sanığın 28.09.2018 tarihli eylemine ilişkin Karasu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/205 Esas, 2022/699 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/541Esas, 2023/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin çağrı yazının eline ulaşmadığına, tebligatın usule aykırı tebliğ edildiğine, kararda lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 05.03.2014 tarihinden, bozma sonrası mahkûmiyet hükmünün verildiği 27.04.2023 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.01.2018 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 28.09.2019 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/541 Esas, 2023/165 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.