Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/14482 E. , 2025/1614 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/582 E. 2021/213 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli iddianamesi i
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/14482 E. , 2025/1614 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/582 E. 2021/213 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/582 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, 03.08.2018 tarihli eyleme ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/31390 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57333 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın inceleme konusu olan ve 03.08.2018 tarihinde işlediği atılı suçtan Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli ve 2018/45394 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/582 Esas, 2021/213 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, Sanık hakkında evvelce 04.05.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi nedeni ile Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2018 tarihli ve 2018/41323 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli ve 2018/728 Esas, 2018/872 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2019/3073 Esas, 2019/3072 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kararın kesinleştiği, Sanığın inceleme konusu olan ve 03.08.2018 tarihinde işlediği atılı suçtan Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli ve 2018/45394 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/582 Esas, 2021/213 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de; Sanığın her iki eyleminin de ilk hukukî kesintiyi oluşturan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/728 Esas sayılı dosyası kapsamında yer alan iddianamenin düzenlendiği 16.10.2018 tarihinden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği, ancak Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli ve 2018/728 Esas, 2018/872 sayılı kararının evvelce 09.12.2019 tarihi itibariyle kesinleşmiş bulunduğu için dosyaların birleştirilmesinin mümkün bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/10-847 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilâmında vurgulandığı üzere zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulmalı, kesinleşen hükümdeki ceza sonuç cezadan indirilmeli, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesi gerektiği nazara alındığında, Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uyarınca hüküm kurulup, evvelce kesinleşen Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli kararında belirlenen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE A. Hükümlü 03.08.2018 tarihli eylemi sebebi Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.10.2018 tarihli ve 2018/45394 Soruşturma, 2018/12596 Esas ve 2018/9673 sayılı iddianamesi ile Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, B. Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2018 tarihli ve 2018/735 Esas, 2018/1088 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.01.2019 tarihinde kesinleştiği, C. Sanığın denetim süresi içerisinde 09.04.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ihbarı üzerine, Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/582 Esas, 2021/213 Karar hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve istinaf edilmeksizin 20.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. D. Hükümlü hakkında, inceleme konusu suç tarihinden önce 04.05.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi nedeni ile Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2018 tarihli ve 2018/41323 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli ve 2018/728 Esas, 2018/872 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2019/3073 Esas, 2019/3072 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kararın kesinleştiği, Hükümlünün inceleme konusu 03.08.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçtan Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli ve 2018/45394 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/582 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de; Hükümlünün her iki eyleminin de ilk hukukî kesintiyi oluşturan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/728 Esas sayılı dosyası kapsamında yer alan iddianamenin düzenlendiği 16.10.2018 tarihinden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği, ancak Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli ve 2018/728 Esas, 2018/872 Karar sayılı kararının 09.12.2019 tarihi itibariyle kesinleşmiş olduğundan dosyaların birleştirilmesinin mümkün bulunmadığı, Zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulmalı, kesinleşen hükümdeki ceza sonuç cezadan mahsup edilmesi, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesi gerektiği nazara alındığında, Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uyarınca hüküm kurulup, evvelce kesinleşen Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli kararında belirlenen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/582 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde karar verildi.