Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/10172 K.2023/8704

Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2019/206 Esas, 2019/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/2702 Esas, 2020/1405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.06.2022 tarihli ve 9-2022/79878 sayılı ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık ... hakkında verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Dosyada sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli delil elde edilemediği, mağdurenin beyanının psikolog huzurunda SEGBİS aracılığıyla alındığı, beyanında aç karnına alkol aldıklarından ve arkadaşlarıyla bir müddet parkta oturduklarından bahsettiği, arkadaşları gidince sanığın kendisini ıssız bir yere götürdüğünü beyan ettiği ancak ıssız yerde park halinde bulunan arabalar olduğunu söylediği,

bir ara sanığın kendisine cinsel birliktelik teklif ettiğini, kabul etmediğini, "Beni boşalt" dediğini, kendisinin kabul etmediğini beyan ettiği, sonrasındaki cinsel saldırı olayını ayrıntılı bir şekilde anlatması istendiğinde hatırlamadığını söylediği, tekrar tekrar polisteki verdiği beyanındaki ayrıntılar hatırlatılarak olayı yeniden anlatması istendiğinde hatırlamadığını söyleyerek olayı akıcı bir şekilde anlatmadığı ayrıntılardan bahsedemediği, polisteki beyanıyla duruşmadaki beyanının birbiriyle örtüşmediği, ayrıca olayı ablasına anlatınca ablasının şikâyetçi olalım dediğini yoksa kendisinin şikayetçi olmak istemediğini söylediği,

olay günü mağdure ile birlikte olan arkadaşlarının tanık olarak dinlendiği, tanık ... ...'ın beyanında kendisinin gitme vakti gelince ...'ya gidelim mi diye yakın mesafeden sorduğunu ama cevap alamadığını, Mücahit ile ayrılıp gittiklerini, olayın akşamı mağdurenin telefonla kendisini aradığını, sanığın zorla öpmeye kalkıştığını söylediğini anlatırken çok sakin olduğunu, panik yapmadığını, ailesi bir hafta sonra baskı yaptıktan sonra şikâyetçi olduğunu, ... sarhoş olduğunu ailesine söyleyemediği için ailesi de baskı yapınca bundan kastının da ablası olduğunu söyleyerek bu nedenlerle şikâyetçi olduğunu düşündüğünü belirttiği,

diğer tanıkların olay yerinden erken ayrılmaları nedeniyle sanıkla mağdure arasında geçen olayı görmedikleri, somut olayda mağdurenin soyut iddialarından başka suçun işlendiğine dair delil bulunmadığı, aşamalarda mağdurenin beyanlarının birbiriyle tutarlı olmadığı, savunmanın aksinin kati delillerle ispatlanamadığından şüphe oluştuğu anlaşıldığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde, temyiz sebebinin olduğu değerlendirildiğinde Tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/2702 Esas, 2020/1405 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu