İçeriğe geç
AC
9. Ceza Dairesi Esas: 2023/12048 Karar: 2023/8353 Tarih: 2023

Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12048 K.2023/8353

9. Ceza Dairesi 2023/12048 E. , 2023/8353 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/889 E., 2023/869 K. SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz ret, kısmî onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret, şantaj ve özel hayatın

Karar Özeti

9. Ceza Dairesi 2023/12048 E. , 2023/8353 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/889 E., 2023/869 K. SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz ret, kısmî onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret, şantaj ve özel hayatın

Karar Detayı

9. Ceza Dairesi 2023/12048 E. , 2023/8353 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/889 E., 2023/869 K. SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz ret, kısmî onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı, anılan kararlara yönelik temyiz isteminin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.07.2023 tarihli ek kararı ile reddedildiği belirlendiğinden, nitelikli cinsel saldırı suçuyla sınırlı yapılan temyiz incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/271 Esas, 2022/409 Karar sayılı Kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/889 Esas, 2023/869 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri İstinaf kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece, sanığın yirmi bir yıllık komşusu olan katılanı evine köpeğinin tedavisi için davet ettiği, katılanın kabul ettiği, sanığın katılanın köpeğine ilaç yaptığı, katılan evden çıkmak üzereyken sanığın kahve içmeyi teklif ettiği, kabul etmeyen katılanın evden çıkmaya çalıştığı esnada sanığın katılanı iterek yere düşürdüğü, ikametin kapısını kilitlediği, katılanı kollarından tutarak yatak odasına götürdüğü, zorla kıyafetlerini çıkardığı katılana "Seni döverim, öldürürüm, rezil olursun, bana bir şey olmaz sen yanarsın" şeklindeki tehditlerde ve "O*ospu, a*ına koyarım" gibi sözlerle hakaretlerde bulunduğu, katılanın sanığı itmeye çalıştığı ancak Mahkeme gözlemine göre de sanığın cüsseli olduğu, bu nedenle katılanın sanığı engelleyemediği, sanığın tamamen soyduğu katılana fiili livatada bulunduğu, sonra telefonla video çekimi yapmaya başladığı ve katılandan rızası ile olduğuna ilişkin beyanda bulunmasını sağlamaya yönelik tehditlerde bulunduğu, bunun üzerine katılanın videolarda sanık ile rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiğini söylediği, video kayıtlarından sonra sanığın katılana "Kimseye bir şey söylemeyeceksin, yoksa bu kayıtları herkese gösteririm" dediği, daha sonra katılanın evden çıktığı, katılanın beyanları, tank anlatımları, muayene ve kriminal raporları, HTS kayıtları, video ve bilirkişi çözüm tutanakları ile anlaşılmış; sanığın fiili livatada bulunmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği kabul edilmiş, sanığın meydana gelen eylemin ağırlığı, katılanda meydana gelen korku ve panik dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına, sanığın mahkemede herhangi bir pişmanlık göstermemesi, dosya içerisindeki konuşmalara rağmen herhangi bir ikrarı olmadığı anlaşılmakla takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği görülmüştür. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/889 Esas, 2023/869 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla