Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/9852 E. , 2024/4921 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/248 E. 2022/563 K. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakeme
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/9852 E. , 2024/4921 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/248 E. 2022/563 K. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Tuzla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarını oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı sonrası İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesince beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten verilen 21.11.2019 tarihli mahkumiyet kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/13679 Esas, 2022/3028 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazlarının reddi ile eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle verilen bozulması üzerine İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/248 Esas, 2022/563 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, mağdurenin vücudunun çeşitli bölgelerini elleyip, okşamak suretiyle cinsel istismara başladığı ve bu eylemlerini değişik zamanlarda birden fazla kez tekrar ettiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1 ve 3. cümlesi, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine, bozma ilamına karşı direnme taleplerinin hukuka aykırı olarak kabul edilmediğine, sanık lehine indirim yapılmadan üst sınırdan cezalandırılma gerektiğine, sanığın tutuklu yargılanması gerektiğine, hükmün sanık aleyhine bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs olarak nitelendirilmemesinin, teşdit uygulanması gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmesinin ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken de alt sınırdan artırım yapılmasının, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olup bozmayı gerektirdiğine ve sair hususlara ilişkindir. IV. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame, Tuzla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı ile bozma sonrası verilen mütalaada sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3. cümlesinin tatbiki talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan, anılan maddenin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine muhalefet edilmesi, İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet hükmü kurulurken temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3.cümlesine göre belirlenmesi gerekirken aynı maddenin birinci cümlesine istinaden temel cezanın belirlenmesinin ardından üçüncü cümleye göre ceza tayin edilerek kademeli uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.