Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/1092 E. , 2024/5124 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin birinci fıkrası
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/1092 E. , 2024/5124 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2018/211 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Ceza Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Hükmün, katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 20.01.2021 tarihli ve 2019/1114 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararı ile; Yerel Mahkemece kurulan beraat hükmü kaldırılarak posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle cinsel taciz suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci cümlesi, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Bu hükmün, katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2022/8096 Esas, 2022/7019 Karar sayılı kararı ile; "İlk derece mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama sonucunda sanığın cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair verilen karara yönelik istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın bu suçtan mahkûmiyetine dair kurulan hüküm 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunun'un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine" karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 14.09.2022 tarihli ve 2021/45831 sayılı ile itiraznamesi ile temyiz istemi yönünden esastan inceleme yapılması suretiyle karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarih ve 2022/8096 Esas ve 2022/7019 Karar sayılı kararına itiraz edilmiştir. 5. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2022/12103 Esas, 2022/10544 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir. 6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2023 tarihli, 2023/9-65 Esas ve 2023/517 Karar sayılı kararı ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarih ve 2022/8096 Esas ve 2022/7019 Karar sayılı temyiz isteminin ret kararının kaldırılmasına, temyiz taleplerinin değerlendirilmesi suretiyle temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında cinsel taciz suçundan suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu gözetilerek ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığı değerlendirilmiş ise de sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmemesinin hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunduğu, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarih ve 2019/1114 Esas ve 2021/41 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.