KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2015/2014 E., 2020/5765 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2020
- Esas No
- 2015/2014
- Karar No
- 2020/5765
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Bakanlığı / …
- Vekili
- I. Huk. Müş. Yrd. …
- İstemin_konusu
- … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Samsun ili, İlkadım İlçesi Nüfus Müdürlüğü'nün … tarihli adres beyan formuna konu adres değişikliği işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 50. maddesinin 2. fıkrasına atıfla, davacının muhtar seçildiği yerden adres kaydının taşınmasını dava konusu ettiğinin görülmekte olduğu, iptali istenilen söz konusu adres kaydının davacının oğlu …'nın beyanı ile gerçekleştiği, davacının oğlu … ile davacının kendisinin adres kaydının, 13/06/2012 tarihinde önce ve sonra aynı konut olduğu anlaşıldığından, yerleşim yeri adresi aynı konut olan ailenin ergin ferdi davacının oğlu Nihat Kaya tarafından davacı yerine adres beyanında bulunulması karşısında, söz konusu adres değişikliğinde mevzuata aykırılık olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, oğlu …'nın şehir merkezine taşındığı, kendisinin ise kendi evinde oturmaya devam ettiği, kendisi yerine oğlunun hane reisi kabul edilerek adres nakil beyanına babasının da eklenmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2015/2014, K. 2020/5765, 3 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama