Danıştay 10. Daire E.2015/2184 K.2020/5431

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, borçları nedeniyle bütün mal varlığına uygulanan haciz işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; haciz işlemine ve miktarına dayanak alınan bir kısım amme alacağının kesinleşerek takip ve tahsil edilebilir aşamaya geldiğine yönelik dava dosyasına hukuken itibar edilebilir somut bilgi ve belgelerin sunulamadığı, amme alacağının tebliğ edilmediği vs. gibi nedenlerle kesinleşmediğinden 6183 sayılı Kanun uyarınca işlem tesis edilemeyeceği yolundaki iddiaların muhatabının da vergi dairesi olmayıp ancak mahreç kurum olduğuna yönelik davalı savına itibar edilemeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, uyuşmazlık konusu uygulanan haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, tahsil organı olarak görev icra edildiğinden bu davada hasım gösterilemeyeceği, trafik idari para cezası tutanaklarının düzenlenmesi ve tebliği ile ilgili herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığı, trafik idari para cezası tutanaklarının ve tebliğinin hukuka aykırılığının muhatabının trafik amirlikleri olduğu, muhtelif tarihli yazılarla vergi borcu bulunduğunun davacıya tebliğ edildiği ve haciz işleminden haberdar olduğu, idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.