Danıştay 10. Daire E.2015/3090 K.2020/3757

2- Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : Vakıflar Genel Müdürlüğü

VEKİLLERİ

Av. …, Huk. Müş. …

I. Huk. Müş. …

İSTEMİN_KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: … ili, … ilçesi, … köyü (günümüzde mahalle), … ada, … parselde kayıtlı taşınmazın, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun geçici 11. maddesi uyarınca davacı vakıf adına tescil edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddini de içeren Vakıflar Genel Müdürlüğü Vakıflar Meclisinin 07/10/2013 tarih ve 625/524 sayılı kararının anılan taşınmaz ile ilgili kısmının iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; davacı vakfın 1936 Beyannamesinde açıkça yer almayan, kadastro çalışmaları sonucu orman vasfı ile Hazine adına tespitine karar verilen, davacı vakıf tarafından Hazine adına tespitine ilişkin kadastro uygulamasına karşı herhangi bir itiraz başvurusunda bulunulmayan uyuşmazlık konusu taşınmazın, 1936 Beyannamesinde kayıtlı olduğundan bahisle Vakıflar Kanunu'nun geçici 11. maddesi uyarınca davacı vakıf adına tescil edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Vakıflar Meclisi kararının ilgili kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, taşınmazın, vakfın 1936 Beyannamesinde belirtildiği, İdare Mahkemesince yeterince inceleme ve araştırma yapılmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.