Danıştay 10. Daire E.2015/3962 K.2020/7209

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca 11/06/2014 tarihinde yapılan başvuruya rağmen ödenmeyen 2013 yılı için 110 adet besilik erkek sığır desteklemesinin karşılığı olan 33.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirketin, 2013 yılı Besilik Erkek Sığır desteklemelerinden yararlanma amacıyla 11/06/2014 tarihinde başvuruda bulunduğu, desteklemelerden yararlanacak olanların ilan edildiği, askı süresi içinde itiraz edilmediğinden desteklemelerden yararlandırılmasına olanak bulunmadığından talebi reddedilmiş ise de davacı şirketin başvurusunun davalı idare görevlilerince sehven kayda alınmadığı, eğer kayıt yapılmış olsa idi söz konusu desteklemeden yararlanacak olması nedeniyle davalı idarenin kusurunu davacıya yüklemenin hak ve nesafet ilkesi ile bağdaşmayacağı anlaşıldığından,

toplam 110 adet besilik erkek sığır desteklemesinin karşılığı olan 33.000,00 TL'nin dava açma tarihi olan 14/07/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte hesaplanarak davacı şirkete ödenmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 110 adet besilik erkek sığır desteklemesinin karşılığı olan 33.000,00 TL'nin dava açma tarihi olan 14/07/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte hesaplanarak davacı şirkete ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının hukuka ve mevzuata aykırı olduğu öne sürülerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.