Danıştay 10. Daire E.2015/4198 K.2020/5766

Dava konusu istem: Samsun ili, Canik ilçesi'nde bulunan 7 adet cami minaresine halkın internet kullanımı için Canik Belediye Başkanlığınca takılan internet vericilerinin üç gün içinde kaldırılmasına ilişkin Canik Kaymakamlığının … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

633 sayılı Diyanet İşleri Başkanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 35. maddesine, Diyanet İşleri Başkanlığı Görev ve Çalışma Yönetmeliği'nin 18.maddesinin (n) bendine atıf yapılarak, ibadete tahsis edilen yerlerden olan cami ve minaresinin yönetiminden sorumlu olan Diyanet İşleri Başkanlığının bu yönde verilmiş bir izni olmaksızın halkın kullanımına sunulmak amacıyla internet vericisi yerleştirilmesi amacıyla kullanılamayacağı, uyuşmazlıkta, davacı tarafından davalı idarenin yönetiminde bulunan cami minarelerinden bazılarına halkın kullanımı için internet vericileri yerleştirildiği,

öncesinden Kaymakamlık ya da Diyanet İşleri Başkanlığından alınmış bir izin bulunmadığının açık olduğu, bu durumda, öncesinde camilerin yönetiminden sorumlu kurumlardan alınmış bir izin bulunmadan Canik Belediye Başkanlığı tarafından cami minarelerine izinsiz olarak yerleştirilen internet vericilerin kaldırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, belediyelerin mabetler üzerinde yapım, bakım ve onarım hakkı bulunduğu, amacın vatandaşa hizmet olduğu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.